Emoshopping

  

Vol enthousiasme vraagt de man voor me, wat ik allemaal ga doen als de neuromodulatie aanslaat? Ik zit bij de psycholoog van de pijnpoli. Dit is een standaardprocedure voor de aanstaande operatie.

Ik geef zonder na te denken antwoord. “Nou ik hoop weer aan het werk te kunnen

Is dat echt wat je wilt, vraagt de psycholoog me? Het zet me aan het denken, het raakt me diep, ik kan het niet tegen houden en ik begin te huilen.

 Eigenlijk is het een hele gemene vraag zeg ik…met horten en stoten. De verwachting van de artsen is 50% minder pijn. Ik hoop op alles wat ik nu moet accepteren wat ik nu niet meer kan, dat ik het weer kan maar ik weet dat het meeste echt tot het verleden behoord en mijn verwachtingen niet te hoog moeten zijn want dan raak ik alleen maar teleurgesteld met alle gevolgen van dien. Wat ik graag wil is dingen doen met mijn gezin. Niet steeds mijn zoontje moeten teleurstellen, mijn dochter om hulp vragen of gewoon een lange boswandeling kunnen maken met mijn lief. Maar willen, hopen en kunnen zijn verschillende begrippen. Daarom ga ik de operatie aan omdat ik alles gedaan wil hebben wat binnen mijn bereik ligt, het voelt of ik daarin geen keus heb en ik hoop op het beste en wat ik daarna kan dat zien we wel weer!

Het gesprek is snel klaar, ik heb de juiste verwachting en het is me duidelijk dat ik straks misschien iets minder pijn heb en meer kan maar dat als bonus moet beschouwen. Ik mag niet meer over mijn grenzen heen gaan. Dan werkt het apparaat niet en is de operatie zinloos.

Ik sta weer buiten, verdrietig. Zijn vraag heeft veel los gemaakt.

Ik besluit vandaag over mijn grens heen te gaan. Ik ga emoshoppen! Ik fiets naar de intratuin mijn favo woonwinkel in Leeuwarden. Ik ben er al sinds de vorige operatie niet meer geweest. Ik laad mijn karretje vol met buitenplantjes om de tuin in herfstsferen te brengen en loop langzaam richting het woongedeelte. (Ik zie dat ze de kerstafdeling alweer aan het opbouwen zijn, het is september!!) Opeens sta ik oog in oog met een schattig klein cupcake plateautje van Clayre & Eef. Hier was ik al enige tijd naar op zoek en de prijs is ook nog prima. Mijn hart begint te bonzen, het is de laatste en heel voorzichtig leg ik het in mijn karretje en ik reken af. 

De behoefte van het emoshoppen is vervuld!

MR 

Ps. Het recept van de cupcake volgt later. 

Left over: couscous bars 

  

Per ongeluk te veel couscous gekookt? Hier een lekker recept wat je naar eigen idee of voorraadkast kan gebruiken! 

Ingrediënten: 

– 240 gram gekookte couscous

– 60 gram vijgenconfiture (dit had ik nog staan, dit kan ook gehakte dadels, pruimenpuree of abrikozenjam zijn, wees creatief!)

– 1 knijp honing

– 2 theelepels kaneel

– 2 eetlepels kokosolie 

– lijnzaad-ei (meng 2 eetlepels lijnzaad met 6 eetlepels heet water)

– kaneelsuiker (1 eetlepel vanillesuiker + 1 theelepel kaneel)

Extra benodigdheden:

– bakblik

– eventueel bakpapier

– keukenmachine

Bereiding:

– Verwarm de oven voor op 175 graden en vet het bakblik in of bekleed het met bakpapier

– Gooi alle ingrediënten in de keukenmachine behalve de kaneelsuiker. Meng alles goed door elkaar

– Stort het mengsel in de springvorm en duw het aan. De koek moet ongeveer 1cm dik zijn

– Strooi de kaneelsuiker er overheen

-Bak ongeveer 40 tot 50 minuten, afhankelijk van je oven
  

– Laat helemaal afkoelen en snijd daarna in ongeveer 10 repen

Ook ideaal voor in de broodtrommel!

MR 

Yummy sunday! Gestoofd rundvlees uit de tajine 

  

  

Één van mijn lievelingskeukens is toch echt wel de Marokkaanse keuken. Het verfijnde respect voor de ingrediënten, de kleuren, de geuren en de kruiden. Er wordt veel gebruikt gemaakt van kaneel, and i love cinnamon!Het koken uit een Marokkaanse stoofpot, tajine genaamd, geeft een extra dimensie aan de smaak. Ik heb al heel wat tajines versleten van die prachtige aardewerken versies maar onze gaspitten zijn daar gewoon te fel voor en een vlamverdeler helpt maar minimaal. Tegenwoordig heb ik de tajine van Ikea, misschien minder traditioneel maar die voldoet prima. Mijn lievelings recept, wat ik regelmatig maak, komt uit een heel klein kookboekje maar de recepten die er in staan zijn stuk voor stuk fantastisch!

Toen Qyra 18 werd hadden we dit gerecht ook op het menu staan. Alles in een mega grote schaal, het liep bijna over het randje heen. Zelf gebakken broden erbij en gezellig met de hele familie eten! 

Ingrediënten:

– 350 gram couscous

– olijfolie

– 1 ui

– 2 teentjes knoflook

– 500 gram mager rundvlees in blokjes of reepjes maakt mij niet uit

– 250 gram Italiaanse roerbakgroenten

– klein blikje tomatenpuree 

– 1 pot kikkererwten (100 gram)

– 1 Spaanse peper ( of harrisa of sambal)

– 2 eetlepel gembersiroop 

– 2 theelepel komijn

– 4 theelepels kaneel

– 30 gram roomboter (of liever ghee)

– 2 eetlepels koriander of anders peterselie 

– 6 dl bouillon 

Bereiding: 

– fruit ui in de olijfolie en voeg daar de komijn en kaneel aan toe

– roer dan de tomatenpuree en de harrisa er doorheen en voeg het rundvlees er ook aan toe bak rondom aan

– bak dan de groente aan met de knoflook

– voeg de bouillon toe en breng aan de kook

– voeg dan de rozijnen, kikkererwten en gembersiroop toe en laat het geheel zachtjes (eventueel op een vlamverdeler) gaar stoven, hoe langer hoe beter.

– bereid de couscous volgens de verpakking en roer hier de boter doorheen

– schep alles in de tajine en garneer met koriander of peterselie

Serveer met een (zelfgebakken) rond brood. 

MR 

Woensdagmidag DIY: Egeltjes van kaardebollen 

  

“Herfst, herfst wat heb je te koop”

Alhoewel alle seizoenen zijn charme hebben is voor mij de herfst toch echt wel favoriet! De natuur barst dan van de vruchten, zaden, gekleurde bladeren, paddestoelen enz. Veel kun je gebruiken als knutselmaterialen. 

Afgelopen week hadden we er ook nog eens een heerlijk temperatuurtje bij. Tijdens een wandeling in de heemtuin knippen Finn en ik “stiekum” een paar bollen van een kaardebol af. Ze zijn tegenwoordig beschermd dus zorg ervoor dat de zaadjes hun werk kunnen doen! 

Benodigdheden:

– kaardebollen 

– spelden met zwarte of gekleurde knoppen

– googly eyes van verschillende grote 

– lijm

– schaar

Werkwijze:

– knip de neus op gewenste grote

– knip de lang stekels in vorm

– prik een speld in de neus

– plak de googly eyes erop of gebruik hier ook spelden voor

Finn vond het erg leuk om te doen, er kwam steeds meer fantasie bij kijken! Er kwam een P(r)i(k)nokkio egel en een leeuwen variant. Ook maakte hij er eentje voor juf want dan wist die ook hoe ze het met de andere kindjes kon doen.

MR

Ik selfie, dus ik ben 

  

Ik houd er niet zo van om op de foto te gaan. Daarom snap ik het fenomeen selfie niet zo goed. Ik schrik me altijd rot als de camera per ongeluk op de selfiestand staat. 

Toch bestaat het woord aanstaande zondag al 13 jaar! Alhoewel het zelfportretteren, inclusief selfiestick natuurlijk al veel langer bestaat. Denk maar aan die oom, die vroeger het fototoestel op een statief plaatste en hard terug rende om vervolgens voor de hele familie te gaan liggen, nadat hij op de zelfontspanner had gedrukt. 

Vroeger moest er van mijn moeder, als we een foto maakte van iets, er altijd één van ons op. Dan had de foto meerwaarde maar ja, toen was fotografen ook nog een hele dure aangelegenheid.

Tegenwoordig in het digitale tijdperk schieten we maar raak en zeker voordat eenmaal de goede selfie te pakken is gaan er heel wat mislukte aan vooraf.  

De selfie kent inmiddels al heel wat trends: de stemfie, de plufie, de sunburnselfie, de sailfie en de aftersexselfie. Onder celebs is de belfie en de make-uploze selfie een trend. Apen die selfies maken! Het selfie dieet als stok achter de deur. Het einde van die trends is vast nog lang niet in zicht.

Toch is ook er ook een tegenwaartse beweging. Op instagram heeft een anonieme kunstenares enorm veel volgers doordat ze “de selfie” op de hak neemt door Barbie allemaal selfies te laten maken, die we als normaal zijn gaan ervaren maar als je erover nadenkt zwaar belachelijk zijn. 
https://instagram.com/socalitybarbie/

Ouders die viral gaan omdat ze selfies, inclusief de duckface van hun kinderen nadoen. Een erg grappig idee van die ouders maar ja, het gaat me never nooit niet lukken om selfies van Qyra na te doen (mijn been kan niet verticaal tegen een deurpost omhoog en hoe kan je daar in vredesnaam nog leuk bij kijken?). Die vlieger gaat voor mij dus niet op.

Heeft een selfie maken te maken met narcisme? Hangt het zelfbeeld tegenwoordig af aan het aantal likes dat een selfie krijgt? Is een selfie het nieuwe firten? Maken ouders selfies met hun kinderen omdat ze anders nooit samen op een foto staan? Ik ga maar mee met de theorie dat het gaat om het delen van geluksmomentjes en dat het iets positiefs is! 

Ik houd er niet zo van om op de foto te gaan. Daarom snap ik het fenomeen selfie niet zo goed. Ik schrik me altijd rot als de camera per ongeluk op de selfiestand staat. Maar ook ik moet bekennen dat ook ik me wel eens schuldig maak aan het nemen en ja ook plaatsen van een selfie.

Vandaag keek ik tussen mijn foto’s en vond een serie selfies van Finn.

MR