Eat better, feel better: Homemade cruesli

  
Misschien ben ik een laatbloeier…. Misschien ook niet; ik was nog geen een toen ik al kon lopen. In de keuken ben ik absoluut een laatbloeier. Echter ben ik, de keukkendraak, vandaag weer een stapje nader gekomen tot het ultieme doel van het zijn van een keukenprinses. Vandaag heb ik zelf cruesli gemaakt en het is lekker! Ik zit op de bank met mijn bakje Kwark en homemade cruesli; who cares of ik een laatbloeier ben of niet. 

Don’t rush anything.
When the  time is right,
it will happen

-Buddha

Ingrediënten:

-250 gram havervlokken

– 50 gram sesamzaad

-50 gram zonnebloempitten

– naar smaak vanilleextract

– 1 theelepeltjes zeezout

– 1 eetlepel warm water

– scheutje walnotenolie

-120 gram honing

-naar smaak gemalen kokos

-100 gram abrikoos

-100 gram rozijnen

Bereidingswijze:

Verwarm de oven voor op 160 graden. Gooi de havervlokken samen met het sesamzaad, het kokos en de zonnebloempitten in een kom en meng deze. In een ander schaaltje meng je het zout en het warme water. Vervolgens voeg je de honing, het vanilleextract en als laatste de walnotenolie toe wederom mengen. Gooi nu het vloeibare mengsel bij de droge ingrediënten. Goed doorroeren. Nu leg je het geheel op een bakplaat en gaat het 50 minuten in de oven. Elke tien minuten even omscheppen. Als het klaar is, dan zet je de ovendeur op een kier en laat je het afkoelen. Als het geheel is afgekoeld gooi je het gedroogde fruit erdoor en kun je het bewaren in een weckpot. 

Smakelijk eten! 

ER

Stof tot nadenken 

  

Aangezien mijn fitnessapparaten arsenaal steeds groter groeit voor mijn revalidatie, voldoet het hoekje in de slaapkamer niet meer. Op zolder hadden we nog een ruimer hoekje dus mijn lief heeft zijn stucbord weer ter hand genomen om een heuse “gym” voor mij te maken. Zo kwam het, dat ik het kastje van mijn Beppe, wat nu een mooiere, handigere nieuwe plek heeft gekregen, ging opschonen. Hierin kwam ik een stapel flow magazines tegen en zoals het gaat bij mij met opruimen, verplaatste mijn aandacht zich als vanzelf sprekend van het opruimen naar het doorbladeren van die stapel tijdschriften. 

In één van de bladen viel mijn oog op een quote die mijn zusjes en ik vaak gebruikte in de periode toen onze vader locked in was en we regelmatig te maken hadden met artsen die weinig empathie toonden of op zijn minst niet waren getraind in het voeren van familiegesprekken. Als we ons weer eens liepen op te winden om het één of ander zeiden we dan tegen elkaar:

Ergert u niet verwondert u slechts

Met die woorden konden we weer relativeren en de negatieve energie loslaten en ons richten op zaken die er toe deden.

In de dikke van Dale staat achter verwondering verbazing. Hierover verwonder ik mij dan ook weer. Verwondering is zoveel meer dan dat! Verwondering is een hele pure vorm van waarneming. Ik denk aan sensatie, beweging, spanning, verbluffing, bevreemding of verstomming. Verwondering is je overgeven aan het mysterie. 

Zoals Aristoteles ons al leerde begint filosofie met verwondering. Wie zich verwondert, is zich ervan bewust iets niet te weten. Je nieuwsgierigheid wordt gewekt en je staat open voor nieuwe impulsen. Dit kan op twee manieren feitelijk of door ervaring. Anders gezegd, met je hoofd of met je hart, de waarheid of de wijsheid . Vaak overheerst de waarheid maar als het lukt om je te blijven verwonderen leer je relativeren en kun je de negatieve energie loslaten. Verwondering is de moeder van alle wijsheid.

Ergert u niet verwondert u slechts

Erger ik mij eraan dat een hoekje verbouwen weer zoveel stof door het hele huis geeft? Nee, ik verwonder mij er slechts over dat mijn lief dit weer voor mij doet! 

MR

Quote of the Friday: Karin Slaughter

  

De eerste keer dat ik een boek van haar las staat mij nog goed bij. Ik was alleen thuis en besloot ’s avonds in mijn bed lekker, ontspannen een boek te gaan lezen. Ik had het goed mis…. Dit was niet ontspannen, dit was pure horror. Ik was er van overtuigd dat de schrijfster van dit boek, Nachtschade, ziek was. Ik kon me niet voorstellen dat iemand met gezond verstand, iemand die niet volledig ontspoord is zo’n luguber verhaal kon verzinnen en beschrijven tot in de meest gruwelijke details. En toch….. Iets in mij zorgde ervoor dat ik het boek niet weg kon leggen. Ondanks dat ik huiverde over mijn hele lichaam, ik bang werd in m’n eigen huis, ik walgde van alles wat ik las, toch had ik toch de drang om verder te lezen. Het verhaal intrigeerde mij. Het boek greep me. Na het lezen van dit boek heb ik me niet meer gewaagd aan een van de boeken van deze schrijfster.

Totdat ik in Londen was met een vriendinnetje van mij. Zij was zo enthousiast over Karin Slaughter dat ik op dat moment besloot om ter plekke nog eens een boek van haar te lezen. Vanaf dat moment was ik verslaafd. Deze schrijfster met een donker randje grijpt me in elk verhaal. Het is spannend, meeslepend, luguber en intrigerend. 

Deze vrouw vierde 6 januari haar verjaardag! Om deze reden een quote van haar hand.

“You can only make decisions with the information you have at the time” 

― Karin Slaughter, Fractured

ER

On Fire

“Deze juf heeft ijsvrij!”, ik stap als een ware earlybird de sportschool binnen. “Wat te doen met deze dag”, is wat ik denk zodra ik het nieuws binnenkrijg dat mijn school de volgende dag gesloten is. Van de nood een deugd maken dat is mijn doel. Ik besluit om de ochtend door te brengen in de sportschool. Met gevaar voor eigen leven glij, wandel, schaats ik naar de sportschool. Mijn workout voor mijn core begint al wanneer ik een voet buiten de deur zet; ik snap wel dat de school dicht is. Het is echt glad! Door de gladheid, moet mijn core steeds opnieuw de balans zoeken. Dit noemen we ook wel functioneel trainen. Ik houd ervan. “Elk nadeel heb z’n voordeel”, Johan. Cruijf bewijst maar weer de wijsheid die hij in pacht heeft, zelfs tijdens deze dagen waar #ijzel trending is. 

Ik stap de sportschool in. Het blijkt rustig te zijn, maar ik heb ijsvrij en wil alles uit deze dag halen. “Live life to the fullest. Don’t count the days, make the count” en meer van deze cheesy oneliners die eigenlijk niet kunnen, maar waar ik toch wel gevoelig voor ben. Ik tref het. “We kunnen wel samen trainen”, aldus mijn trainer. Ik slik, “pluk de dag”, maar hier had ik me toch niet op ingesteld. Hij laat me altijd zwaar trainen, hij weet waar m’n grenzen liggen, waar ik krachtig ben, maar kent ook mijn zwakke plekken. Deze kans laat ik uiteraard niet aan me voorbij gaan. “Ja, dat kan”, is mijn antwoord volmondig! Ik wil naar het krachthonk lopen, maar m’n trainer heeft andere plannen. 

“Ga maar in de squathouding staan”, is het eerste wat hij zegt. Aan zijn stem hoor ik al dat dit een pittige wordt en dat hij heel wat in petto heeft. De training vordert, hij drijft me tot het uiterste, maar het geeft niet. Dit geeft energie, ik kom mijn grenzen tegen, maar door het spel heb ik zoveel plezier. Ik mag de bal niet vaker laten stuiteren dan een keer. Ik begin lekker. “Makkie”, denk ik. En dat had ik nu net niet moeten denken,. Ik raak overmoedig en laat de bal vaker stuiteren. Deze ‘fout’ wordt beloond met jumping jacks. Ik krijg geen tijd om uit te rusten, we gaan gelijk door en ik moet ervoor zorgen dat ik de bal op tijd vang. Het lukt. M’n ademhaling zit hoog. Ik moet echt even op adem komen, maar ik krijg geen rust. “Dan neem ik toch rust”, denk ik. Ik houd de bal even vast, alvorens ik hem weer terug gooi. “Kom op Eveline”. Hij heeft gelijk. Ik kan het opbrengen om te lachen, denk ik. Of lach ik niet? Ik weet het niet. We gaan door. Hij laat me alle hoeken van de zaal zien. Het zweet vormt zich op m’n voorhoofd. “I don’t sweat, I sparkle”. Een oneliner waar ik me graag achter verschuil, gezien mijn talent in transpireren tijdens het sporten. Tijd voor de buikspieren: de bal wordt aangegooid en ik moet hem vangen terwijl ik op de grond lig. “Leuk!”, ik vind dit leuk! Ik voel me krachtig en sterk. “I am on fire”, denk ik! Ik voel dat ik sterker ben geworden in de afgelopen weken. Dit geeft energie! Na deze workout stoom ik door naar CX. Een van mijn favoriete groepslessen. De les wordt gegeven door een van mijn favoriete instructeurs. Waarom favoriet? Hij verwacht net iets meer en zijn lessen zijn op de een of andere manier altijd net iets zwaarder. En laat dat nu net hetgeen zijn waar ik van houd. Ik heb al lang geen les meer gehad van hem, dus ik tref het! Na de CX door naar de bodybalance. OMG!!! Wat een hark ben ik!! Daar ter plekke besluit ik om hier iets aan te gaan doen. Ik moet vaker balancen. De instructrice van deze les, geeft me niet helemaal het gevoel alsof ik een houten plank ben en ze geeft me zelfs een compliment. Ik glim van trots, of is het zweet? Na de trainingen nog even onder de zonnebank en dan sluit ik af met een kopje thee. Met mijn collega’s van de sportschool grap en grol ik nog even wat. 

Van de nood een deugd maken. Ik vind het leuk! En dankzij mijn leuke, lieve collega’s van de sportschool is dit meer dan gelukt. Als ik de sportschool uitloop voel ik me blij, krachtig en sterk! I AM ON FIRE!!

ER