About books and reading: De Nieuwe Wereld

  

Voor zijn eerste boek kreeg de in 2009 overleden schrijver Frank McCourt de Pulizer Prize. Als je dan het tweede gaat lezen is het niet verwonderlijk, dat de verwachtingen hoog gespannen zijn. Maar eerlijk gezegd viel het me wat tegen. Zelfs zozeer dat ik halverwege maar eens wat recensies ben gaan bekijken en die bevestigden mijn gevoel. 

In een ervan werd het boek tot op de bodem afgekraakt: “Van zelfspot tot zelfmedelijden ” en een andere geeft zelfs aan dat het boek halverwege een kentering maakt. De rest zou nog minder te pruimen zijn. Maar het gaf ook weer hoop. Er blijkt nl. nog een derde deel te bestaan, waarin de schrijver het niveau van ” Angela’s Ashes” weet te evenaren.
Dus terug naar ” Tis “, oftewel ” De nieuwe wereld “. Omdat ik er iets op tegen heb, om een boek on(uit)gelezen terug te brengen naar de bibliotheek, ben ik er toch voor gegaan. Daardoor kreeg ik veel bewondering voor de man die het schreef. Als je je als jonge man, zonder middelbaar onderwijs, na een jeugd vol ontberingen en armoede, dankzij een veteranen beurs, na een universitaire studie, weet te ontwikkelen tot een fantastische leraar en miljonair, maak je zonder meer de Amerikaanse droom waar.
Het is geen slecht boek, er staan juweeltjes van zinnen en zinswendingen in en de vertaling van Christien Jonkheer en Ardy Stegeman is fantastisch; het geeft je qua inhoud veel om over na te denken; het heeft alleen de verkeerde toon, als je zijn andere werk kent. Voor de rest is het alleen maar te betreuren, dat hij niet eerder is begonnen met publiceren. Anders waren er vast meerdere meesterwerken van zijn hand verschenen. Iedere schrijver heeft recht op een uitglijder.
Wat me zeker intrigeerde was Franks geboortejaar, hij was van hetzelfde bouwjaar als mijn vader en zie hoe sterk die mannen zijn en hoe goed hun geheugen is.
Nu hoop ik maar op een ding, dat mijn buurtbieb het derde en laatste deel ook heeft: “Teacher “. Hierin rectificeert hij naar eigen zeggen de dingen die hij in deel twee over het Amerikaanse onderwijs systeem schreef. Maar anders zijn er nog onverwachte bonussen. Ook broer Malachy McCourt heeft een boek geschreven en Michael was het van plan. Zo zie je maar, hoe vruchtbaar een ongelukkige Ierse jeugd kan zijn!
Een waargebeurd verhaal wat zijn genre overstijgt.
Groet SH
Oorspronkelijke titel”Tis”

Uitgever Bert Bakker

ISBN 90 351 20795

Een Baby chino & thee

  

“Olivia ga je mee naar de stad?”, vraag ik. Haar antwoord is kort maar krachtig: “Nee”. “We gaan ook even wat drinken bij Doppio” zeg ik tegen haar. Ze krijgt een brede lach op haar gezicht: “Leuk, lekker!”. 

Mijn meisje; nog geen twee en ze houdt nu al van gezellig even wat drinken in de stad. 

ER

Yummy sunday: opkikkertjes

  

Het is weer de tijd van het jaar, we zitten midden in een griepperiode of men is op zijn minst verkouden. 

Volgens de Indiase mythologie zou, brahmastra gemberthee helpen tegen griep of verkoudheid. Volgens de Chinese geneeskunde zou gember een gunstig effect hebben op de longen en darmen, helpen tegen misselijkheid en zou het pijnstillend werken. Inmiddels hebben verschillende onderzoeken uitgewezen dat gember inderdaad helende en immuunversterkende eigenschappen heeft.

Ik gebruik zelf regelmatig gembersiroop in de keuken, gewoon omdat het lekker is! Alleen bevat de supermarktvariant een grote lading bietsuiker. Dus ik ben weer de keuken ingedoken om een eigen flesje te maken op basis van rietsuiker. 

Ingrediënten:

– 100 gram verse gember

– 400 gram rietsuiker

– 300 milliliter water

– 1 biologische citroen

Werkwijze:

– schrap de gemberwortel en rasp hem grof

– breng het water aan de kook in een steelpan

– doe de geraspte gember in het water en laat het zachtjes een half uurtje doorkoken

– zeef het en druk het vocht er goed uit

– breng het gemberwater weer aan de kook en voeg de suiker toe

– kook de siroop in tot het de gewenste dikte heeft (zorg ervoor dat je het niet te hoog verhit anders wordt de siroop te donker)

– pers de citroen uit en voeg het toe aan de siroop

– schenk de siroop in een schone fles en zet weg op een koele donkere plek

De siroop is niet alleen heerlijk voor in thee maar heeft dus ook een helende werking voor grieperige patiëntjes. Ga je op ziekenbezoek dan zijn deze opkikkertjes misschien een leuk idee!

Ingrediënten:

– 125 gram speltmeel

– snufje zout

– 1 theelepel wijsteenbakpoeder 

– 1/2 theelepel gemberpoeder

– 1/2 theelepel kardemon

– 1 theelepel kaneel 

– mespuntje kruidnagel 

– 75 gram roomboter

– 1 ei

– 3 eetlepels gembersiroop 

– vanille suiker 

Werkwijze:

– verwarm de oven voor op 200 graden.

– doe alle ingrediënten in een kom en kneed tot je een mooi elastisch deeg hebt

– maak er een bol van en laat het een half uurtje in de koelkast rusten.

– Rol het deeg uit met een deegroller tot ongeveer een 1/2 cm dikte

– steek de kikkervormpjes uit het deeg

– leg het deeg op een met bakpapier bekleedde bakplaat en bestrooi de kikkers met  vanillesuiker

– plaats de bakplaat in het midden van de oven

– bak ze afhankelijk van je oven in ongeveer 8 minuutjes af

Yummy!

MR

Guestblog raising mefrouw: Prinses

  

 

Nog even en het carnavalsseizoen zou weer losbarsten op Vlieland. Stond er ineens een delegatie van de Geitenbreiers op de stoep, met de vraag of mijn oudste dochter het niet leuk zou vinden om jeugdprinses te worden. Nu wilde echter het geval dat mijn zussen en ik al heel andere plannen hadden.

In de optocht zou er een praalwagen meerijden met al onze kinderen als de zeven dwergen erop en mijn oudste zou Sneeuwwitje zijn. Dat idee kon ze eerst maar moeilijk loslaten, maar binnen de familie, was er algauw een andere sprookjesprinses gevonden en zij werd Prinses Carnaval. Toen moest er nog een outfit bij elkaar gescharreld worden. Gelukkig konden we een (nep!) bontcape en tiara lenen van de vorige prinses en was oma, als coupeuse zijnde, nogal handig met naald en draad. Met een prachtige jurk als resultaat. 

Stralend en wel mocht Mirelle die vervolgens, aan de zijde van haar prins, bij verschillende gelegenheden showen. Uiteindelijk heeft ze er nog een droombarbie en een leuk vriendje aan overgehouden. Maar wat zei mijn onvoorspelbare kind, toen ze ’s avonds na alle festiviteiten uitgeput in haar bedje lag? 

Ik was toch liever Sneeuwwitje geweest. 

Je doet het ook nooit goed!

Groet SH

NB. Sneeuwwitje en de zeven dwergen waren dan ook fantastisch! Karina was een waardig plaatsvervangster en als moeders hebben we vertederd staan glimlachen om Grumpy, Dopey en de rest.