Liebster award

  

Wij zijn genomineerd voor de Liebster award!!! 

https://memyselfandwe.wordpress.com/2015/10/21/de-liebster-award-2/

De regels:

1.) Bedank degene waardoor jij genomineerd bent 

2.) Beantwoord de vragen die jij hebt gekregen

3.) Nomineer 11 andere bloggers

4.) Bedenk 11 vragen voor degene die jij gaat nomineren

5.) Breng de genomineerden op hoogte

1.) Bedanken!

 Dank je wel, Sara van https://memyselfandwe.wordpress.com/, echt een hele eer en bovendien erg leuk om de door jou bedachte vragen te beantwoorden! 

It’s not happines that makes us grateful
It’s gratefulnis that makes us HAPPY

2.) De vragen aan ons!


– Wat is, tot nu toe, jouw meest onvergetelijke reis geweest?

MR:Dat was toen wij onze eerste zeeschouw kochten en hem midden in de winter terug gevaren hebben. Overal was de betonning er al uit, het sneeuwde dus het was erg spannend varen.

FR: Elke reis heeft bijzondere herinneringen. en ik wil nog zoveel onvergetelijke reizen maken. 

– Welke feestdag(en) vind jij het leukst en waarom?

MR: Pasen is wel een favoriet! Dit komt ook omdat ik vaak dan jarig ben. Gezellig met familie eten en versierde eieren zoeken.

FR: Kerst. eerste kerstdag gezellig samen koken en eten met de familie. tweede kerstdag gourmetten met vrienden.

ER: Sinterklaas, vanwege de kneuterige herinneringen.

– Wat staat er deze week nog op jouw planning?

MR: Een operatie aan mijn rug voor de plaatsing van een neuromodulator.

FR: Personeelsuitje naar preston palace voor 3 nachten. 

ER:  Ronddwalen in Barcelona. En thuiskomen bij mijn gezinnetje.

– Hoeveel goede voornemens voor 2015 heb je al ingelost? Welke zijn dat dan?

MR: Gezond worden, ik ben onderweg!

FR: Goede voornemens heb ik jaren geleden al afgeschaft. 

ER: Ik had geen goede voornemens

– Wat is jouw guilty pleasure op vlak van eten en drinken?

MR: Mijn nieuwe quilty pleasure is een reep van tony’s Chocolonely met de smaak milk caramel sea salt.

FR: Blikje coca cola light  

ER: Mijn leven bestaat alleen maar uit guilty pleasures: chocolade pepernoten, Justin Timberlake, dirty dancing, chocolade, jelly beans.

– Wat is jouw favoriete tv-serie? Zowel nationaal als internationaal! En waarom deze?

MR: Omdat ik op dit moment verplicht zes weken niks mag doen heb ik een proefabonnementje genomen op Netflix en ben ik Modern Family helemaal aan het kijken. Ik ben op dit moment bij seizoen 3 en het verveeld nog niet. Dus dat is een goede graadmeter dat het leuk is!

FR: Pfff teveel om op te noemen, brede smaak: sopranos, friends, californacation, x-files, weeds, empire, sons of anarchy, nashville, 2 and a half men, penoza, hemlock grove, 6 feet under, dexter, cold feet, oz, big bang theory  etc etc.

ER: Suits, Grey’s Anatomy, The big bang theory.

– Ben je gelukkig?

MR: Als je geen verwachtingen hebt en het geluk herkent wanneer het zich aandient kun je niet anders dan gelukkig zijn! 

FR: Geluk zit in kleine dingen.

ER: ja

– Als je iets aan je lichaam mocht veranderen, wat zou dat dan zijn en waarom?

MR: Hmmm mijn gezondheid! 

FR: Mijn lichaamshaar laten weg laseren, nooit meer scheren, lijkt me erg fijn.

ER: Ik zou graag wat langer willen zijn. 

– Welke krant of welk tijdschrift lees jij het liefst als het op de rauwe actualiteit aankomt? (M.a.w. geen sensatie of geroddel, tenzij dat jouw voorkeur wegdraagt…)

MR: Ik lees geen kranten, ik heb een aversie tegen het krantenpapier. Voelt zo vies aan mijn vingers….Ik check wel meerdere malen per dag nu.nl en twitter. Daarnaast lees ik graag tijddschriften, is niet echt actualiteit. Ik lees graag de VT wonen, ariadne at home, happinez en flow.

 FR: nu.nl en lc. 

ER: AD

– Welke schoenmaat heb je en ben je tevreden met het aanbod schoenen in die maat? Waarom wel/ niet?

MR: Haha maat 40 en ja hoor tevevreden met het aanbod.

FR: 37-38 altijd genoeg keus. 

ER: 38. Meer dan tevreden.

– Welke vraag vond je het moeilijkst te beantwoorden?

MR: Welke feestdag ik het leukst vind? Moeilijk kiezen, ik vind namelijk alle  leuk. Koningsdag, verkopen of strûnen langs alle rommel. Sinterklaas! Kerst. Kom maar op met die feestdagen! 

FR: Deze vraag is t moeilijkst, op alle andere kun je gewoon antwoord geven

ER: Mijn meest onvergetelijke reis kan ik niet beantwoorden. Heel cliché. Mijn hele leven is mijn onvergetelijke reis.

3.) De nominaties! 

– Sienderella | the DIY life

https://sienwevers.wordpress.com/

– Creabealounge | Mijn passie, jullie passie

https://creabealounge.wordpress.com/

– Beaunino | GEWOON DOOR-ROEIEN

https://nardablog.wordpress.com/

– Anneke schrijft | You can find beauty in everything

https://annekeschrijft.wordpress.com/

– BBQ Bastard – Sharing Passion

http://www.thebbqbastard.com/

– Margo Hermans | Blog what you live; don’t live to blog.

http://margohermans.com/

– waar doet ze het van | wat geld met mij doet en ik met geld

http://waardoetzehetvan.com/

– soapie-m | Het leven van hoofdpersoon Mike en zijn crew in beeld.

https://soapiem.wordpress.com/

– Chapter 2 | Because there’s more to the story

http://chapter2.nl/

– Deeserve it | Choose positivity

http://deeserveit.com/

4.) De nieuwe vragen!
– Heb je deze award al vaker gehad en zo ja, hoe vaak en wat was de beste vraag en hoe luidde het antwoord? 

– Wat is je favo quote? 

– Welk liedje zet je knetter hard tijdens het schoonmaken? 

– Mogen we een kijkje nemen in je keuken door middel van een foto?

– Wat vind je belangrijk om over te brengen met je blog?

– Hoe kom je aan inspiratie voor je blogs? 

– Waar ben je in 2015 op vakantie geweest? 

– Wat heb je als laatste kunnen wegstrepen op je bucketlist? 

– Houd je wel eens een pyjama-dagje en wat doe je dan het liefst? 

– Tot slot, omdat de antwoorden op deze vraag zo leuk zijn om te lezen; wat is jouw quilty pleasure? 

– En de allerlaatste, welke vraag zou je nog aan ons willen stellen? 

De liebsteraward is aanvankelijk bedacht om beginnende blogs onder de aandacht te brengen. Dit virtuele steuntje in de rug kunnen wij goed gebruiken maar bovenal vinden wij het een eer om als beginnende blog al twee verschillende nominaties te hebben gekregen! 

It’s not happines that makes us grateful
It’s gratefulnis that makes us HAPPY

Liefs mefrouw

Guestblog: Klap

Jongens zijn heel anders dan meisjes, beweerde men vaak, toen mijn zoon net geboren was en door schade en schande wijs geworden, kan ik dat alleen maar beamen.Bijna achttien is hij nu en in stilte tel ik mijn zegeningen.
Hij is nog nooit blijven zitten, wel vaak net niet, wat ook veel stress oplevert, maar toch, altijd overgegaan of diploma behaald.

Bij mijn weten rookt hij niet. Daar heeft hij ook geen geld voor, want hij werkt niet meer, maar hij is ook nog steeds anti, net als mefrouw vroeger.

Hij mag gezien zijn leeftijd en de nieuwe wetgeving officieel nog niet drinken, maar af en toe een biertje kan geen kwaad. Ik heb hem nog nooit bij het politiebureau op hoeven halen, wegens openbare dronkenschap.

Hij is nog nooit betrapt op vandalisme, winkeldiefstal, graffiti of andere wandaden. Gezien eerdere ervaringen weet ik, dat die heus wel aan het licht zouden komen, mocht hij zich daar mee bezig houden, dus ga ik er maar vanuit dat dat niet zo is.

Hij gebruikt geen drugs. Toen we laatst samen naar Spuiten en Slikken keken, was hij alleen maar verbaasd over de hoeveelheid pillen, poeders en andere chemicaliën die er bestaat; waarvan hij zelfs nog nooit gehoord had.

Tegenwoordig komt hij zo nu en dan wel in het holst van de nacht thuis, maar over het algemeen heb ik er dan een goed beeld bij, waar hij geweest is en met wie. (Lang leve de mobiele telefoon! ).

Voor ouderen of onbekenden die misbruik zouden kunnen maken van zijn jeugd en onschuld heb ik nooit bang hoeven zijn, want hij heeft gewoon een vriendin van zijn eigen leeftijd uit de buurt.
Bijna volwassen is hij nu, mijn sportieve, gezonde, sociale, grappige, naïeve, vergeetachtige, verstrooide, onhandige, geweldige zoon. Ik besef dat er nog van alles kan gebeuren en dat je nooit nooit moet zeggen. Dit is nog maar het begin.

Maar hij is heel anders inderdaad.
Groet SH
NB. Na lezing van bovenstaande voegde mijn zoon er eerlijkheidshalve aan toe, dat hij weleens iemand een klap heeft verkocht, die zijn vriendinnetje beledigde.

Zo zie je maar weer, daar had ik nog niet aan gedacht.

Raising mefrouw: Jeugdhelden

  

In mijn jeugd was kindertelevisie net in opkomst. Wij keken naar Swiebertje, Pipo de Clown, Oebele, Ja zuster, Nee zuster en natuurlijk Floris, vaak zelfs met het hele gezin.

In die tijd was het sensationeel, als je een van de hoofdrolspelers in het echt te zien kreeg. Ik heb b.v mijn arm, nadat Rutger Hauer zijn handtekening erop gezet had, een weeklang niet gewassen. Zo bijzonder vond ik dat.

Sindsdien zijn er dankzij mijn kinderen en kleinkinderen in de loop der jaren vele bekende tv series, films en tekenfilms op het gebied van kinderentertainment aan mij voorbij getrokken. Ik heb er vaak bij gelachen, me soms kapot verveeld bij de vele herhalingen en zelfs gehuild, toen ik met mijn neefje Tarzan in de bioscoop zag.

De diverse theater voorstellingen van tv persoonlijkheden als ome Willem, Bassie en Adriaan en Andre van Duin en het circus van clown Carlo waren hoogtepunten, want zij waren de besten onder hun gelijken. Mijn dochters vonden het geweldig om hun favorieten in levende lijve te zien spelen.

Mijn zoon vond Ernst, Bobby en de rest te gek en laten die nou nog steeds optreden! Vanmiddag mocht ik er weer naar toe. Deze keer met mijn kleinzoon. We hebben gezongen, gelachen en ons in geleefd. We moesten ons verstoppen en heel hard roepen. Hij werd geschminkt en in de pauze kregen we lekkere chocolademelk en “tomaten” chips. 

De soepkip kwam voorbij, maar het allerleukste vond Finn toch het snellopen. Genoten hebben we en moe maar voldaan keerden we huiswaarts, naar zijn aan het bed gekluisterde moeder, die er door onze verhalen en de foto’s toch nog een beetje van kon meegenieten.

De tijden veranderen, “but some things never change”.

Groet SH

NB. Leven die nog? Vroeg mijn zoon later.

En jawel, hoor. 

Nog te zien in vele theater check hun website!

http://www.ernstbobbie.com/index.php?id=271

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Ernst,_Bobbie_en_de_rest

About Books And Reading: Adriaan Mole, misschien

  

Halverwege de jaren tachtig (van de vorige eeuw, schijn je er heden ten dage aan toe te moeten voegen), schreef Sue Townsend : “Het geheime dagboek” en “De groeipijnen” van Adriaan Mole, 13 3/4 t/m 16 jaar oud.

Zelf eerst nog nooit gelezen, maar er wel veel over gehoord, dus toen ik ze laatst als afdankertjes ergens tegen kwam, was ik er heel erg blij mee. Nu kon ik ze misschien alsnog aanraden aan de jeugd van vandaag!

Maar gaandeweg het eerste deel besefte ik, dat die vlieger misschien niet op zou gaan. Want zou deze jeugd nog weten wat Tippex is? Of een telegram? Zouden ze nog een collect call kunnen maken, of überhaupt weten dat mensen vroeger bij voorkeur schriftelijk communiceerden? En dat dat wel wat meer tijd nodig had dan de appjes en sms jes die je elkaar tegenwoordig stuurt? Voor mij was het een feest der herkenning toen het huwelijk van Charles en Diana voorbij kwam, de Falkland oorlog en Tatcher en Reagan. Maar willen zij dat nog wel weten? Het is een tijdsbeeld natuurlijk. Geschiedenis . Of maakt het niet uit voor een boek wanneer het geschreven is vroeg ik me af. Als het genoeg meerwaarde heeft, lees je misschien vanzelf over dat soort dingen heen. 

Kijk maar naar de klassiekers
Zo beschouwd, hebben deze boeken misschien wel die potentie. De puberale zoektocht naar erkenning en bevestiging gaat eeuwig door, ondanks je eigen gekte en die in je omgeving. En daarbij moet gezegd worden dat de ontwikkelingen hilarisch zijn, met een voor een puber heel bevredigend einde. Dus voor alle jongens en meisjes die ik ken: Hoe oud je ook bent, ga het lezen!
Met pijn in mijn hart neem ik afscheid van Adriaan Mole. Wie hem hebben wil, mag hem komen halen.
Groet SH

NB. 

Vertaling: Huberte Vriezenkoop

Uitgeverij: De Fontein

Guestblog raising mefrouw: Het leukste en het ergste

  

Ooit las ik ergens in een tijdschrift (het zal de Margriet wel geweest zijn) dat het voor kinderen fijn zou zijn, om bijvoorbeeld ‘avonds bij de maaltijd, of op enig ander rust moment, met het hele gezin de dag door te nemen, en ze dan de vrijheid te gunnen om uit te spreken wat ze die dag als het leukste of het ergste ervaren hadden. 

Nou, dat heb ik geweten!
Toen ik het in de praktijk invoerde, ging het in het begin best wel goed. Mijn dochters waren enthousiast, iedereen mocht zijn of haar zegje doen, kreeg de volledige aandacht en daardoor waren de tafelgesprekken nooit saai. Zelfs de eventuele logé’s deden van harte mee. Beppe zei dan b.v dat ze het het leukste vond om bij ons te zijn en het ergste dat ze verder niks wist te bedenken. 

Dus dat was leuk. 

Maar sluipenderwijs voltrokken zich buiten mij om processen waar ik geen vat op had. Ontstonden er gedragscodes en afspraken, die elk hun eigen patroon bleken te volgen. Voor ik het wist was ik ” scheidsrechter bij een spel waarvan ik de regels niet kende, laat staan dat ik wist op wiens helft de bal lag”.

Dus dat was minder leuk. 

Op een dag moest ik er een eind aan maken met de opmerking, dat ik het nog steeds het leukste vond om van alles over ze te horen, maar het ergste dat dat nooit zonder ruzie kon.
Toch denk ik dat er nog wel iets van is blijven hangen. 

Tegenwoordig hebben ze klaagvrije maandag, Yummy Sunday, quote of the Friday en zelfs een stom lijstje op donderdag. Zie; komt goed! 

Superleuk!
Groet SH