Lifehack: de rommella

  

  

Toen ik onze keuken met maar liefst 21 laatjes in mocht richten. Vond ik de gouden tip in één van de boeken van de Nederlandse opruimgoeroe Zamarra Oomes. Zij schreef; neem een rommella. Dat klonk als muziek in mijn oren. Een laatje waarin rommel is toegestaan. Dat klinkt als perfecte imperfectie! 

Hoe ga je te werk? Je bedenkt wat de meeste logische route is voor je rommeltjes. 

Waar gooi de sleutels neer op het aanrecht als je thuis komt? Waar zet je de boodschappen neer en gooi je die spaarkaarten neer? Waar laat je de pleisters en aspirientjes? Waar laat je dat gesprongen knoopje of overgebleven schroefje? 

Juist, precies op dat plekje maak je een rommella.
Ik geniet nog elke dag van deze beslissing om een rommella te nemen. Als ik een rommeltje met een niet vaste plek heb. Iets misschien wel weg kan maar ik het nog niet zeker weet. Autootjes ter reparatie. Allemaal in de rommella. Onverwachte visite, de rommella is ook dan mijn beste vriend en laat mijn aanrecht leeg lijken. Ook mik ik er alles in wat ik vind van mijn liefsten en als ze dan vragen waar is mijn …… gebleven? Kan ik heerlijk zeggen, in “het laatje” en het gekke is dat ze precies weten in welk laatje van de 21!

MR

Advertentie

Creatively organized

  

Deze week staat in het teken van opruimen. Ik ben nu niet bepaald een type dat ik als erg netjes kan bestempelen. Houd ik van een opgeruimd huis? Ja, dat zeker. Ik geniet wanneer mijn aanrecht leeg is, wanneer het bed is opgemaakt, wanneer al het speelgoed van Olivia netjes in de bakken zit, wanneer de tafel netjes is. Maar op de een of andere manier blijft mijn kledingkast nooit netjes, of creëer ik toch weer een mooi stapeltje op de tafel. Vroeger als ik bij mijn tante ging logeren, dan was mijn slaapkamer super netjes als ik aan kwam. Ik wist het dan te presteren om er binnen 5 minuten een rommel van te maken. Totale chaos, alsof er een explosie had plaatsgevonden. Gelukkig kon ik de slaapkamer afsluiten met een deur en hoop ik dat ik mijn tante niet tot last was met mijn rommel. 

Maar goed, nu ben ik dan zogenaamd volwassen en ik ben moeder enzo, dus dan heb je een georganiseerd huis en is het altijd netjes. Je huis veranderd dan als vanzelf in een VT WONEN huis, waar het nooit een rommel is, waar je rustig een tijdschrift kan lezen aan je mooie, opgeruimde, steigerhouten tafel.  Waar er nooit afwas in de gootsteen staat, waar je geen snoeren ziet van je mooie mint groene KitchenAid. Die witte KitchenAid kan namelijk echt niet meer, dus mint groen it is. Dit is niet geheel waar. Ik heb dat georganiseerde huis niet cadeau gekregen toen ik moeder werd, en de skills mis ik 6 van de tien keer ook. Maaaaar, there is a silver lining. Het gaat steeds beter. Ik bouw steeds meer een routine op. En wonder boven wonder mijn liefste lief ook! Routine is belangrijk heb ik in de gaten, maar goed soms wil ik echt die afwas laten staan, zodat ik lekker kan dansen met Olivia. Dan maar geen afwas doen, maar even snel de borden netjes in de gootsteen knallen, de muziek hard aan en lekker dansen. 

Ik leg me er maar bij neer; ik heb misschien geen VT WONEN HUIS, maar er wordt wel gedanst op hele harde muziek! 

ER

Iek, Piep en Tok

De deurbel gaat en alle buurtkinderen staan voor mijn deur te springen. “Een ei, de kippen hebben een ei gelegd!”

Wij hebben dus kippen, krielkippen wel te verstaan. Drie stuks vernoemd naar personages uit de boekenserie Vos en Haas. Het hok, eentje van marktplaats staat in de voortuin. Alle kinderen vinden het super spannend om te kijken of er weer een eitje ligt. Als de “dames” los mogen is het één groot feest. Want soms zien ze die wriemelteentjes wel eens voor een sappig wormpje aan.
Ze mogen de kipjes altijd van gras voorzien, maar dat betekend ook weleens, dat als ik in het hok kijk de halve vlinderstruik er in beland blijkt.

Finn en ik verzinnen van alles om van het hok een leuk, gezellig huisje te maken, een soort van Villakakelbont zeg maar, maar dan zonder bont. Zo hebben ze al een kippenschommel (ik heb ze nog niet kunnen betrappen op swingen) en hangen er gezellig bloemen voor de ramen. Er komt vast nog wel meer bij. Leuke ideeën zijn welkom?!

Kippen zijn net kleine afvalverwerkfabriekjes bijna alle kliekjes, die je echt niet meer gaat verwerken kunnen in het kippenhok. Als dank leggen ze een smaakvol eitje, want echt, wat een wereld van verschil met de bleke dooiers die je in de winkel koopt. Kippen zijn dus een duurzame kringloop!

Kippen blijken ook een feilloos gehoor te hebben als mijn lief de hoek om komt rijden weet ik het al omdat de kipjes beginnen te kakelen. Ze blijken ook ontzettend slim en zijn echte persoonlijkheidjes.

Ook ons kleine nichtje is gek op de kipjes. “Woef” zegt ze wijzend.

Bedankt en niet alleen voor de eitjes Iek, Piep en Tok

 

Een schilderij van kunstwerken

IMG_2459

Vijf jaar terug hebben we een huis gekocht. Met grote lege maagdelijke muren. Ik ben best wel kritisch voordat ik iets mooi genoeg vind om aan de muur te hangen en er dan jaren lang naar te “moeten” kijken. Meestal blijven de muren dan ook lang leeg. Nu ben ik wel een groot fan van woonbladen en had ik in een VT wonen blad een geweldig idee gezien. Dat was het voor bij ons aan de muur!
Kinderen maken een grote stroom aan unieke kunstwerkjes welke allemaal aandacht verdienen. Maar waar laat je al die tekeningen zonder dat het een rommel wordt? Op de koelkast? Waar elke keer de helft vanaf valt als je de deur open doet. En goed opletten dat ze je niet zien als je er weer één in de oudpapierbak probeerd te moffelen.

Het idee was om een hele grote lijst te maken waarin alle werkjes opgehangen kunnen worden. Mooie, unieke kunst wat bijna dagelijks aangevuld wordt!
De lijst is boven de eettafel gehangen en geeft heel veel gesprekstof onder het eten. Ons kleine nichtje die een konijntje herkent, met opgetrokken neusje; snuf, snuf. De twinkeling in de ogen van Finn omdat hij het heeft gemaakt!
Benodigdheden:

– een mdf plaat zo groot als je zelf wilt

– sierlijsten zo veel voor de omtrek van je mdf plaat

– lijm

– 4 slagpluggen

– grondverf

– verf met een leuk kleurtje, je kan ook schoolbord verf of magneetverf gebruiken

– punaises (magneetjes en krijtjes)

– schuurpapier

– decoupeerzaag

– boor

– hamer

– lijmklemmen

Werkbeschrijving:

– zaag of laat het mdf op de gewenste maat zagen

– zaag de sierlijsten in verstek en lijm ze op de mdf platen. Zet het geheel vast met lijmklemmen en laat dit uitharden

– schuur het geheel

– verf het in aantal lagen volgens de omschrijving van de pot in de gewenste kleuren

– boor gaten op de plek waar de lijst komt te hangen en boor de lijst voor

– hang de lijst met slagpluggen op, hulp hierbij is wel handig!
Een DIY met het spreekwoordelijke gouden lijstje!

MR

Wall of memories

  
Ik houd van foto’s. En dan met name zwart-wit foto’s. Ik vind het heerlijk om weg te dromen in een foto en in het verhaal achter de foto. Een foto zegt meer dan duizend woorden en dit is waar. Een foto geeft herinneringen weer, vertelt een verhaal, geeft sfeer, brengt een lach en soms ook een traan.

Ik heb het geweldige idee om een wall of memories te maken. Het enige wat ik nodig heb is een schaar, tape en zwart-wit foto’s. Tenminste dat denk ik…… Alle benodigdheden liggen op de bank en ik wil aan de slag. Na vijf minuten kijken ligt alles nog steeds op de bank. Hoe doen andere mensen dat toch? De deurbel gaat. Mijn moeder en Foka. Ze komen even een taartje eten voor mijn verjaardag, want ik ben vandaag jarig! Ik geef ze thee en taart, maar ik heb geen rust in mijn kont. Ze merken het direct. Ik begin over mijn foto’s en ze weten wat ik nodig heb. Niets rustig kletsen, niets rustig taart eten voor mijn verjaardag. Ze schieten me direct te hulp. Mama neemt Olivia, en Foka neemt de schaar en het tape. Ik pak een foto en wil die op de muur plakken. “Ehm…….” klinkt het uit Foka’s mond, ” misschien kun je beter…”  “Ja”, zegt mama “die foto is ook mooi om mee te beginnen”. Ik begrijp de hint en pak de andere foto. Een beetje inzicht is misschien ook wel handig. 


ER