De dag van

 
Mefrouw probeert meestal zo actueel mogelijk te zijn en te beantwoorden aan onderwerpen, die in deze tijd spelen. 

Mefrouw houdt daar zelfs een kalender van bij.

Maar soms kan het wel eens voorkomen, dat er iets aan de aandacht van mefrouw ontsnapt.

Zoals bijvoorbeeld de dag van de Mensenrechten.

Als je daar eerst door iemand een foto voor laat maken, je vervolgens helemaal inleest over het onderwerp, want dat heeft al je hele leven de aandacht gehad en als je er daarna, niets over publiceert; want druk en bezigheden elders enzovoorts, dan is er toch iets goed fout gegaan.   

Nu wil het geval eigenlijk ook, dat het tegenwoordig wel bijna elke dag lijkt alsof er iets te vieren valt, of te gedenken is. 

Zo zijn er het vorige jaar zoveel gedenkwaardige dagen geweest, waaronder die van de secretaresses, de buren of die van de grappen, bijvoorbeeld, waaraan mefrouw dus helaas ook geen blog heeft gewijd. 

Vroeger had je alleen maar moeder- en vaderdag. En vooruit Sinterklaas; want als en wanneer mijn kinderen wel eens begonnen te zeuren over een kinderdag, haalde ik die dag altijd van stal, of ik vertelde ze dat het elke dag Kinderdag was, gezien alles wat ik voor ze deed. Tegenwoordig heb je gelukkig ook al een opa en oma dag , zo leerde ik, in het onderzoek naar dit artikel.

Maar dat neemt allemaal niet weg, dat mefrouw meer alert moet zijn. Dat elke dag een feestje waard is. Dat je iedere dag van harte mag vieren.

Dus zeker ( om het hierbij toch maar even genoemd te hebben) de dag van het Orgasme. Dat was op 20 December 2016, maar wie weet er nu nog waar hij of zij toen was, laat staan, wat je die dag gedaan hebt?

Laten we vooral niets vergeten.

Er zijn nog zoveel dagen te gaan. Natuurlijk kan mefrouw niet volledig zijn en dat is ook niet het streven, maar binnenkort staan onder andere de Dag van Taal, Kunsten en Cultuur en daarna ook nog Gedichtendag op de agenda.

Mefrouw is er bij in 2017!

Groet SH

NB: 

Zie ook voor meer informatie op issuekalender.

Guestblog raising mefrouw: Eten

“Mama, wat smaakt er zo bitter? ”

Vroeg mijn zoon gisteravond, toen we bij de gebakken aardappeltjes en slavinken wat rauwkost aten. Dacht ik toch, dat ik het rauwe hart van de witlof er wel uit had gesneden, maar niet goed genoeg dus en daarmee werd ik gelijk terug geworpen in de tijd.

Ooit was het een sport voor mij, om mijn kinderen groente te leren eten. Dus stonden er bij de avondmaaltijd altijd minstens twee soorten groenten op het menu. En appelmoes, om het proces wat te veraangenamen: Voor ieder wat wils, omdat smaken nu eenmaal verschillen. Ze moesten wel overal een hapje van proeven. Wat me niet altijd in dank werd afgenomen.

Mijn jongste dochter verklaarde zelfs op een gegeven moment dat ze geen groente meer wilde eten, want ze was “slatarisch” geworden; het bittere van de witlof proefde zij er ook wel uit, al kon ze het toen niet benoemen.

Maar hoe anders is het nu! Mijn dochters bedenken, soms noodgedwongen door allerlei allergieën, de mooiste recepten, eten spul waar ik bij wijze van spreken nog nooit van gehoord heb en ze raden mij regelmatig diverse nieuwe dingen aan.

De oude schijf van vijf zit er echter bij mij nog ingebakken. En dat melk goed is voor elk! Ik denk niet dat mijn voedingspatroon daar nog heel veel van zal af gaan wijken. Alhoewel er steeds meer voedselgoeroes zijn, die voor vernieuwing preken…

Mijn zoon hapt wel zomaar een stuk schimmelkaas met olijven weg en bij de moeder van zijn beste vriend, krijgt hij altijd “bakken met groenten”, want zij is vega. Mijn kleindochter eet zonder te verblikken of verblozen een rauwe paprika. Maar opeens wil ze net als haar grote neef geen broodkorsten meer.

Nurture of Nature? 

Laten we het er maar op houden, dat dat in het midden ligt; en ook dat ik steeds meer op mijn moeder ga lijken.

Tegenwoordig hoef ik gelukkig niet meer net te doen, alsof ik de meest onsmakelijke ontbijtjes op moederdag verrukkelijk vind, want mijn kinderen zijn de leeftijd wel voorbij, dat ze die mij op bed serveerden. Maar vooruit; vanwege de maaltijd was het bijna elke dag, “moeders” dag. Dus die ene keer per jaar had ik dat er wel voor over .

Groet SH

Feestdag DIY: Zwitsal met lavendel badbruisbal

Zwitsalproducten zijn een hit onder mama’s! Kijk maar naar, Eau de Zwitsal of Robijn wasmiddel met Zwitsal. De bijna nostalgische geur werkt als een magneet en de artikelen vliegen de deur uit. 

Nu ben ik niet zo thuis in “bruisballenland” maar ik kreeg geen hits op Google als ik, Zwitsal badbruisballen intikte. Daar snap ik eigenlijk helemaal niks van want wat willen moeders nog meer? Een momentje voor jezelf, in een weldadige warm bad met de ontspannende eigenschappen van lavendel en happy memories door de Zwitsal geur.
Dus wat een geluk dat we deze ballen gewoon zelf thuis kunnen maken! Nog leuker is het misschien wel om ze cadeau te krijgen voor bijvoorbeeld moederdag (hint, HINT)

Benodigdheden:

– 150 gram Natriumbicarbonaat (baking soda / zuiveringszout)

– 65 gram citroenzuurpoeder 

– 45 gram maïzena

– 40 gram Zwitsal baby olie

– 20 druppels etherische olie lavendel 

– 20 druppels paarse cosmetische kleurstof

– gedroogde lavendelbloemetjes
Werkwijze:

– let erop dat je handen en materialen kurk droog zijn anders gaat het mengsel meteen al bruisen en dat is natuurlijk zonde

– doe de Natriumbicarbonaat, citroenzuur en de maïzena in een kom en roer dit 
met een metalen lepel door elkaar

– voeg de Zwitsal olie en de 
etherische olie er aan toe en roer dit snel door elkaar om bruisen te voorkomen

– breng het mengsel nu op kleur met de cosmetische kleurstof

– als laatste voeg je de lavendelbloemetjes toe 

– het mengsel is nu een beetje vergelijkbaar met vochtig zand. Wanneer 
je het wat in je handen samen kunt knijpen en het nog net niet uit elkaar 
valt is het precies goed

– vul nu je mal (ik gebruikte vormpjes voor eieren, koekjes, ijsblokjes en cupcakes) en druk het mengsel stevig aan. Van deze hoeveelheid kan je er ongeveer drie grote badbruisballen maken van de restjes kun je bath fizzies maken (mini badbruisballen)

– leg de bruisbal minimaal 24 uur te drogen op een vel bakpapier. Let op want het lekt wel wat olie!

– haal de bruisbal voorzichtig uit de vorm. Kloppend met de bolle kant van een lepel

– tip! je kan ze goed bewaren in aluminiumfolie

Finn en ik hebben niet gewacht tot moederdag maar zijn samen lekker in bad gegaan wat een feest dat magische gebruis. Wat ruiken we lekker na afloop en natuurlijk hebben we nu een baby zacht huidje.

Ben je op zoek naar meer inspiratie ik pinde weer een bord, Moederdag & Vaderdag boordevol ideetjes bij elkaar! 

MR 

Blote voeten in het gras

Ik houd ervan om rond te lopen op blote voeten! Als ik ’s morgenvroeg de kipjes eten geef en het gras nog vochtig is geeft dat voor mij een heerlijke verkwikkende start van de dag. 

Dit voetenscrubje van zeezout met groene thee en munt geeft ongeveer diezelfde tintelende sensatie en blijft nog een hele tijd hangen. Bovendien perfect om je voeten te verzorgen voor de aankomende zomerperiode.

Benodigdheden: 

– 100 gram dode zeezout

– 2 eetlepels kokosolie

– 5 gram groene thee (blaadjes)

– water 

– 5 druppeltjes pepermunt etherische olie

– handje vol muntblaadjes

– (optioneel) paar druppels groene cosmetische kleurstof 

Werkwijze:

– meng het zeezout met de groene thee voeg hier in een kom en voeg hier wat water aan toe

– druppel hier de etherische olie doorheen

– roer er ook twee eetlepels zachte kokosolie doorheen 

– roer er dan voorzichtig de muntblaadjes doorheen

– voor de kleur is het leuk als je wat groene cosmetische kleurstof doorheen mixt maar dit is geen noodzaak 

– zoek een leuk leeg (jam)potje uit en doe de voetenscrub hierin 

MR 

Ps sssst Dit is natuurlijk ook een perfect moederdag kadootje.