Tag: SH

About books and reading: De verbeelding boekchallenge -update punt 12-

mefrouw3 reacties

  

Een boek waarin eten centraal staat.
De Verbeelding Bookchallenge 2016 blijft me bezig houden, zeker nu zomaar ongezocht de twaalfde uitdaging op mijn pad kwam. Ik had het al mee genomen uit de bieb, voordat ik wist dat ik daarmee weer een punt kon verdienen.

 
“Liefde Is Lavendel Blauw” van de succesvolle auteur Bridget Asher is een prachtige roman over verlies en rouwverwerking; over liefde, verlangen, hoop en een nieuw begin. Het verhaal speelt zich af in de Provence en de schrijfster reisde daar samen met haar gezin naar toe om research te plegen. Veel van de gebeurtenissen uit het boek zijn dan ook gebaseerd op voorvallen die ze zelf hebben meegemaakt, maar het is duidelijk geen waargebeurd verhaal.
Het is een boek met veel verschillende verhalen, waarin het familiehuis van Heidi, de hoofdpersoon, een belangrijke rol speelt. En eten natuurlijk. 

Na de dood van haar man heeft Heidi haar zintuigen uitgeschakeld. Zo voelt ze minder en dus lijdt ze minder. “Als haar zintuigen terugkomen, is smaak een van de sterkste waarvan ze zich bewust is.” Zo verwoordt de schrijfster het zelf in haar gids voor de lezer.
Heidi vindt haar smaak terug tijdens een familiediner en daarmee ook de lust om te leven. Met de verschillende recepten, die de schrijfster her en der bijeen gesprokkeld heeft, kun je dit zo dicht mogelijk benaderen.

Maar op bijna elke bladzijde spat de liefde voor eten en koken ervan af. In de beschrijvingen van: haar ontmoeting met Henry, de pogingen van haar moeder om de juiste cake te bakken en hoe vanzelfsprekend haar nichtje het ambacht leert van Veronique een oude vriendin van de familie.
Achterin het boek staan een aantal vragen en stellingen, wat het ook zeer geschikt maakt voor bijvoorbeeld een leesclub. Kortom een boek om op verschillende niveaus van te watertanden!

Groet SH

  
Oorspronkelijke titel

The Provence Cure For The Brokenhearted

BANTAM BOOKS, New York

Copyright 2011 by Bridget Asher

Vertaling Wytske Roodbergen

Copyright Nederlands taalgebied 2012 by 

The House of Books

ISBN 978 90 443 3384

About books and reading: Verbeelding book challenge 2016

mefrouw5 reacties

  

Op de blog van Me,myself aan we kwam ik de Verbeelding book challenge 2016 tegen en hoewel ik zelf niet uitgedaagd ben, lijkt het me toch wel leuk om er aan mee te doen. 

Natuurlijk is het rijkelijk laat om er mee te beginnen, het eerste kwartaal van het jaar is tenslotte al voorbij, dus sta ik mezelf toe om een beetje te smokkelen. 

Met het boek ” Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder Roodkapje voor” van Renate Dorrestein, sla ik gelijk vier vliegen in een klap en kan vier punten van het lijstje afstrepen:

5. Een humoristisch boek

8. Een boek waarin familie centraal staat

9. Een boek waarin geestelijke gezondheid centraal staat

10.Een boek waarin de dood centraal staat

Want dat is het heerlijke met een schrijfster als Dorrestein; zij gaat geen enkel thema uit de weg en beschrijft op hilarische wijze, de problemen van een vrouw in de overgang, met puberende kinderen, een hulpbehoevende moeder en een droge vagina. Het is geen wonder, dat ze daar lichtelijk overspannen van wordt, maar uiteindelijk blijkt het zelfs met dat laatste goed te komen, gezien de advertentie die Dorrestein achterin heeft laten afdrukken.

En vooruit , het hoofdpersonage, Heleen, is dan wel geen holebi, zoals punt 21 vereist, maar haar zus Francien wel, dus misschien telt dat ook? Ik reken het goed, nog maar 25 uitdagingen te gaan.

Groet SH

  
2006 Uitgeverij Contact Amsterdam/Antwerpen

ISBN 90254 2745 6 (gebonden)

ISBN 90254 2755 3 (paperback)

Guestblog: Zorgen

mefrouw11 reacties

Vanavond nadat de telefoon en televisie eindelijk zwegen en mijn enig nog thuiswonend kind op bed lag, zat ik nog even op mijn balkon te genieten van mijn rust. Helemaal zen, alhoewel ik weet dat de rust zomaar kan veranderen, omdat we tegenover een brandweer kazerne wonen, aan een drukke straat en in een bepaald niet rustige buurt. Hier hoor je regelmatig sirenes. Om nog maar niet te spreken over de vliegbasis, die vlakbij ligt en de stadsbus die passeert.
Ik keek dan ook niet op van de zwalkende en voor mijn ogen tegen een boom kostende jongen, die er liep, want in het afgelopen jaar heb ik al zoveel van die dingen gezien.

Zo komt er regelmatig een schreeuwende man voorbij, die pal voor de wasstraat tegenover onze flat steeds midden op straat rondjes draait. Hetzij op de fiets of als hij lopend is al joggend. De eerste keer dat ik hem hoorde dacht ik aan een krijsende meeuw of een verongelukte baby, ook al was het midden in de nacht..

Het afgelopen jaar zijn er ook verschillende (bijna) ongelukken gebeurd en politie invallen geweest, hier om de hoek, pal voor mijn neus of in het gebouw.

Dus dit was niet voor ’t eerst dat ik dacht, dat ik er wat aan zou moeten doen.
Vandaag is me verteld dat ik me niet voor iedereen verantwoordelijk hoef te voelen, maar dat zit nou eenmaal in mijn genen. Dus fiets ik met een gerust hart met mijn vriendin mee, die niet meer in haar eentje door de binnenstad durft ’s avonds of ’s nachts in het donker; help ik mee om een onverantwoordelijke scootmobieler overeind te krijgen en wijs ik iedereen in goed vertrouwen de weg. Terwijl er toch ook een steek- of schietpartij was, vlakvoor mijn Appie, terwijl ik daar boodschappen deed. Toen ik er naar binnenging was er al onrust, toen ik er uit kwam, hingen er politielinten. Ik weet het niet, het raakt mezelf niet, maar ik maak me altijd zorgen om anderen.

Alhoewel ik nu wel weet, dat de “schreeuwende man” altijd zichzelf redt; (als er een auto aan komt, gaat hij opzij), wilde ik toch ook weer dat kind van een ander redden. Die brakende jongen. Maar hij was weg. Hoefde ik niet achter hem aan in de kou. Maar zijn moeder! Daar ging mijn compassie naar uit. Ik had mijn laarzen al aan.

Dat is toch niet zo verkeerd? Ik was blij, toen ik stiekem toch nog even voor de zekerheid ging kijken; dat ik mijn eigen zoon slapend in zijn bed aantrof, want hij leek zo op hem.

En stel je voor, dat hij op die manier bij iemand voorbij zou komen.

Dan zou ik toch op zijn minst willen kunnen durven, hopen omwille van mijn kind, dat diegene zich dat dan aan zou trekken en voor hem zou zorgen.

Groet SH

About books and reading: Altijd Dezelfde Dans

mefrouw2 reacties

  

Het probleem is, als je veel leest en maar weinig revieuws geeft, dat het vaak moeilijk kiezen is over welk boek je dat dan zult doen. Of omgekeerd is het geen probleem: je kunt altijd op een of ander boek terug vallen, als je even geen inspiratie hebt.Maar met de serie ” Literaire Juweeltjes” van Uitgeverij B for Books uit Maartensdijk, ben je daar gelijk vanaf.

Ik kende het hele fenomeen niet, terwijl de serie toch al meer dan tien jaar bestaat. Maar ik heb een goed excuus; ten tijde van de introductie zat ik midden in mijn revalidatie proces. De boekjes vallen ook niet echt op. (10 bij 15). In een boekenschap zou je ze niet onmiddellijk zien staan. Totdat je beter weet en er naar gaat zoeken.

Want wat is hetzelfde voorwoord altijd weer mooi, wat zijn de covers mooi, wat zijn de foto’s van de auteurs op de achterkant goed getroffen. En de inhoud van de korte verhalen blijkt van een zelfde blijvende kwaliteit, ongeacht de schrijver.

Ik ben degene die ze me aanraadde, dan ook eeuwig dankbaar. Ze gaf me er gelijk vier mee, want je hebt ze zoals ze zelf zei, zo uit; het kost je maar een uurtje en soms, als je zou willen en kunnen en de tijd zou hebben, een kwartiertje. En dan in z’n geheel een uur. Wat een toevoeging aan je literaire kennis. Als je ze allemaal zou kunnen lezen, zou je van bijna alle schrijvers van je moerstaal wel wat gelezen hebben.

Tien jaar aan gemiste kansen voor mij, maar ook nog heel wat om naar uit te kijken, want ze komen nu op de markt van tweedehands boeken, ze duiken her en der op en doen daarom mee, om de titels even te lenen: aan ” Altijd dezelfde dans” alla Kristien Hemmerechts wat lezen betreft of juist aan de kringloop van het leven alla Middas Dekkers in ” Zo goed als nieuw”.

Ik geef hier geen ISBN nummers van deze boekjes (kijk daarvoor maar op de site van de uitgever), maar ik kan iedereen, die van lezen houdt, aanraden om op de komende vrijmarkt eens goed om zich heen te kijken: ze zijn maar klein, maar ze zullen er vast wel zijn, voor nop.

En allen, die het lezen in deze zin nog moeten leren, zou ik aan willen raden, om er een in de boekwinkel te gaan kopen, want je ziel bloeit er van op. Ze liggen niet meer exclusief bij Bruna.

Ik ben er eentje nog aan het lezen en heb nog een andere in het verschiet. Want, ja behalve die, zijn er vanzelfsprekend nog andere boeken, die je niet zomaar opzij kunt leggen. En soms moet je kunnen doseren. 

Overal in je leven kun je een juweeltje aantreffen, juist daar waar je er niet op verdacht bent.

Groet SH

Tip: tweedehands niet meer waard dan tussen de €0,20 /€0,50 , omdat ze oorspronkelijk maar €1,50 kostten.

About books and reading: Boekenweek

mefrouw2 reacties

  

Met het einde van deze editie van de boekenweek in zicht, is het misschien wel leuk om te vertellen, dat ik ooit een prijs heb gewonnen in het kader hiervan. Niet voor een boek natuurlijk, zelfs niet voor een opstel, maar wel voor een schets van mijn lievelingsboek.

Toen ik nl. als zevenjarig kind zes weken in het ziekenhuis lag, kreeg ik van mijn ouders twee boeken over de toen immens populaire televisie serie “Swiebertje” cadeau. Ik heb ze stuk gelezen en later mijn interpretatie ervan in een tekening weergegeven. Daar won ik die prijs mee.

Het boekenweekgeschenk kwam later in beeld, toen bleek dat mijn tweede man het een sport vond, om dat elke keer te verkrijgen. Dus kochten we juist in die week boeken, voor onszelf of voor een verjaardag die er toch zat aan te komen.

Nu staat er in de bijlage Vrouw van de Telegraaf, no 40.163 124E jaargang, dat 79 % boeken nog steeds het liefst op papier leest en dat doet me plezier. 

Maar tegelijkertijd denk ik ook 79% waarvan? WELKE MENSEN? 79 % van de lezers van de Telegraaf zullen ze misschien bedoelen, of van alle Nederlanders die nog lezen? En hoeveel zijn dat er dan?

In de Telegraaf van dezelfde dag staat een meer genuanceerd artikel,  en daarin blijkt uit de reacties van de stelling van de dag dat  “het” boek nog lang niet ten dode is opgeschreven en dat het de 3248 respondenten op deze stelling zijn, waaruit die 79% gehaald is.

“Lezen verruimt je geest” luidt de kop, en daar ben ik het helemaal mee eens. Al lees je alleen maar alles op Twitter, Facebook enz, net als mijn zoon van bijna 18; je verrijkt je taal er wel mee .

Ik kan alleen maar uit eigen ervaring spreken en ben blij met elk boek, dat ik in handen krijg.

Daarom geniet ik er ook van, dat ik bij Terre des Hommes bij alle boeken die afgedankt worden, nog van alles vind, dat de moeite waard is om te lezen. Hoe zou dat met een oude E-reader gaan?

Het mooiste bericht kwam deze week van mijn oudste dochter, zij heeft via het tv programma Koffietijd een boek gewonnen!

Het is de openhartige autobiografie van Femke Halsema, over haar politieke carrière en ik mag het zeker lenen. Een recensie hierover zit er vast wel in en daarmee is de cirkel weer rond.

Groet S.H