Quote of the friday: Mantra

2 december 20162 december 2016 mefrouw4 reacties

” Healing doesn’t mean the damage never existed.

It means the damage no longer controls our lives.”

-unknown-

Dit was mijn mantra na mijn operatie vorig jaar. Alles stond in het teken van helen, op allerlei gebieden. Dealen met de chronische pijn en mijn fysieke toestand en vooral zorgen dat de pijn niet meer mijn leven beheerst.

Ik zag het al helemaal voor me; aan het einde van dit jaar zou ik een overwinnings-blog schrijven, over hoe goed ik me voelde en hoe ik dat had bereikt!

Keihard heb ik geknokt dit afgelopen jaar, elke dokter die nodig was heb ik gezien en kon ik het niet vinden in het reguliere circuit dan maar in het alternatieve. Huisarts, neuroloog, anesthesioloog, internist, KNO, psycholoog, arbeidsdeskundigen, Arbo-artsen, orthomoleculair, acupunctuur, bloedonderzoeken, you name it. Ook de tandarts heb ik niet overgeslagen. Trouw ging ik elke maand naar de fysio om trots mijn vorderingen te laten zien door mijn (bijna dagelijkse) sporten. Hij was ook trots, mijn klapvoet verdween en ik werd langzaam aan steeds sterker en mijn houding verbeterde. Batterijen medicijnen slik ik braaf ook al valt mijn haar er van uit. Ons voedingspatroon is compleet aangepast wat een enorm positief effect heeft op mijn darmen en andere vage kwaaltjes én het is zelfs gelukt om de kilo’s eindelijk weer te laten zakken in plaats van te laten stijgen. Zelfhulpboeken, over hoe om te gaan met chronische pijn heb ik gelezen. Ook heb ik een studie opgepakt om me te laten omscholen omdat ik mijn oude beroep niet meer kan uitoefenen. Ik heb me aangemeld voor vrijwilligerswerk om weer op te bouwen en werkervaring op te doen in mijn nieuwe werkgebied. Een goede stoel, een andere bank, een sterkere elektrische fiets zijn aangeschaft. Mijn lief had gelijk, mijn mooie brand new shoes waren een te hoge ambitie dus weg met hoge hakken. Zoeken naar high waisted broeken omdat anders mijn riem tegen de batterij aan komt. Ik schafte een stok aan voor ondersteuning, best wel een dingetje. Bij alles zeg ik mijn mantra! Net zolang tot dat het een gewoonte wordt en de pijn niet meer mijn leven beheerst. Een jaar keihard knokken en ik voelde me beter dan ik had durven dromen, ik kreeg zelfs complimenten dat ik sinds jaren weer beter uit mijn ogen keek. De pijn verdween uit mijn gezicht en het bewegen ging steeds iets beter. Ik kon weer mijn eigen huishouden runnen, mijn lieve jongen naar zijn afspraken brengen of naar een optreden van mijn prachtige dochter. Een klein boodschapje doen of naar de bieb. Langzaam aan steeds meer zelfstandigheid al is mijn wereld misschien heel klein en zal het nooit meer worden zoals het was. De balans zoeken!

Die blog die ik had bedacht schrijf ik wel maar in een heel ander licht. Het staat er namelijk al, voelde, want de pijn kwam terug. Het nam weer de controle over. Ik gaf mezelf de schuld misschien deed ik teveel, sportte ik niet meer serieus genoeg, werd ik overmoedig, verloor ik mijn mantra uit het oog, ik wist het niet? Uiteindelijk bleek dat mijn neurostimulator kapot is, een draadbreuk. Niemand zijn schuld gewoon domme pech. Ik ging door de grond en was even bang dat dit het zou zijn maar gelukkig heeft iedereen er van de pijnpoli er vertrouwen in. Maandag 19 december moet ik weer dezelfde pittige operatie ondergaan. Een flinke stap terug maar ik blijf bij mijn mantra.

” Healing doesn’t mean the damage never existed.

It means the damage no longer controls our lives.”

-unknown-

Ik weet dat het kan, het duurt alleen ietsjes langer dan ik hoopte.

DIY: robe&razors

1 december 2016 mefrouwEen reactie plaatsen

Met dit weer is het heerlijk onder een dekentje een goed boek te lezen, te netflixen of een filmpje te kijken. Maar met dit weer begint het bij mij ook altijd weer te kriebelen om lekker creatief bezig te zijn.

Dit maal met de scheermessen die ik van het zomer op het strand van Vlieland had gevonden. En ook met ouderwets huis, tuin en keukentouw.

Het makkelijke is dat je er van alles ervoor kunt gebruiken, wat je maar in huis hebt. Zo heb ik een augurkenpot, een satébakje, een oude waxinelichthouder en een plank gebruikt. En één van mijn favoriete gereedschappen: het lijmpistool!

Benodigdheden:

– lijmpistool

– lijmpatronen

– schelpen

– touw

– lege potjes

– plankje

Je kunt op deze manier heel eenvoudig je eigen kunstwerk maken of leuke bloempotten of waxinelichthouders maken. Iedereen kan het en werken met een lijmpistool is super leuk en eenvoudig. Zorg er alleen voor dat de lijm goed heet is als je gaat plakken.

(Een goedkoop lijmpistool en patronen zijn uiteraard bij de action verkrijgbaar.)

Chagrijnig

30 november 2016 mefrouw5 reacties

Ik heb een heerlijke dag werken achter de rug. Deze tijd, zo in december, is het een van de leukste maanden in het onderwijs. En zeker bij de kleuters. Er worden pietenhuizen gemaakt in het atelier, pepernoten gebakken, cadeautjes ingepakt, stoomboten gebouwd en veel gezongen. We hebben het naar onze zin, ondanks dat we moe zijn.

Na m’n werk kom ik thuis en ik weet niet wat er hand de hand is, maar ergens onderweg naar huis word ik enorm chagrijnig. Ik ben moe en chagrijnig. Het ligt aan mij en aan niemand anders. Dat weet ik, rationeel gezien, maar niemand doet het goed en niemand kan me uit m’n chagrijnigheid halen. Ik ben gewoon heel erg moe. Gelukkig ben ik door de jaren heen wijzer geworden en schop ik in zo’n bui geen herrie. En dan mag ik ook nog naar yoga………….

“You are one yoga class away from a good mood”.

– unknown

Dus hup; m’n mat onder de arm en op de fiets.

Throwback Tuesday: Blog top 10 van mefrouw

29 november 2016 mefrouw6 reacties

We zijn inmiddels de 50.000 weergaven ruim gepasseerd! Hoe gaaf is dat! Het is bijzonder om reacties te krijgen van mensen. Soms klein, soms een traan, een lach of totale verwarring. Ik vind het bijzonder om deze blog te schrijven met m’n zussen en inmiddels heeft onze moeder ook een groot aandeel. Eigenlijk is het een groot dagboek met herinneringen, inspiratie, en hersenspinsels.

Hoe dan ook we vonden het tijd voor een top 10 van onze meest gelezen blogposts!

Dank jullie wel!
Liefs mefrouw

One week!

28 november 201628 november 2016 mefrouw11 reacties

Een week lang zonder tv, telefoon, iPad, laptop, computer. Dat Klinkt geweldig! En Ik zou met heel m’n hart volmondig ja willen zeggen. De groene, yogini, niet-materialistische, flex-tarische, mindful, zen-achtige vrouw in mij schreeuwt volmondig: JA! De beren -op -de -weg, dwangmatige, nieuwsgierige, alerte, in control, altijd-bereikbaar-moeten-willen-zijn vrouw in mij schreeuwt: MAAR. En zoals ik van de psycholoog heb geleerd, is maar gewoon nee, maar behalve als het een voegwoord is.
Wat zijn mijn bezwaren? iPad, televisie moet zeker lukken en een laptop heb ik niet. Ik heb een televisie, maar die gebruik ik alleen om een filmpje te kijken. De kabel is niet eens aangesloten. Dus daar voorzie ik geen problemen. Waar zit dan het probleem? Het probleem zit in m’n telefoon.
M’n telefoon is in deze westerse wereld echt mijn leven. Hoe erg ik het ook vind om dit toe te geven; het is wel waar. Mijn telefoon verteld me waar ik moet zijn en met wie, in mijn telefoon staan boodschappenlijstjes, m’n telefoon is m’n wekker, m’n telefoon is mijn connectie met m’n vrienden die ver weg wonen. Oke, eerlijk is eerlijk: mijn telefoon is m’n connectie met m’n vrienden. Ja, ook met die vriendin die op 5 minuten loopafstand woont. Mijn telefoon is m’n vermaak, wat moet je anders als je 5 minuten niets te doen hebt. M’n telefoon is mijn inspiratie, want ik heb contact met de hele wereld. M’n telefoon is m’n werk, m’n geheugen, m’n fototoestel, m’n leven. Mijn telefoon is mijn afleiding, mijn stress, m’n onrust.
Ik vraag het me af, waarom neemt dit apparaat zo’n belangrijke rol in, in mijn leven. Waarom noem ik mijn telefoon mijn leven? En wil ik dit, of wil ik het anders. Ik wil het anders. Ik wil niet afhankelijk zijn van…. Hoe is mijn vraag. Is een week haalbaar?
ER