La Vie est Belle!

image

Al zeg ik t zelf, dit is een goed begin van mijn mini-vakantie. Met het nazonnetje op mijn bolletje zit ik met een goed glas wijn te genieten van mijn heerlijke pizza op t terras van mijn favoriete pizzeria op Ameland en zit lekker ongegeneerd mensen te begluren vanachter mijn zonnebril. Het is fijn om mijn oude collega’s (hard aan het werk) te zien. Ik slaap bijna op mijn oude vertrouwde plekje, alleen dan in een tentje naast het personeelshuis, kan ik ook zeggen dat ik gekampeerd heb deze zomer.

Een goed begin is het halve werk…. Over werk gesproken, morgen mag ik werken op het Roggefeest, maar dat voelt meer als vrijwillergerswerk, lekker in de bediening op het terras op het plein en ’s avonds achter de bar, dat wordt vast weer een leuk feestje! En dan kan ik daarna óók nog eens twee dagen de toerist uithangen, goh, wat kan het leven toch mooi zijn!

Genieten van de kleine dingen!!

FR

Nix in the fridge: mini pizza

” I’m sorry for what i said when i was hungry”

Soms heb je van die dagen, je bloedsuikerspiegel is niet helemaal stabiel rond een uurtje of vijf en je hebt ook nog geen tijd gehad om boodschappen te doen om een fatsoenlijke maaltijd te kunnen koken. Tijd voor een snelle “nix in the fridge” om de gemoederen weer wat te bedaren. 

Benodigdheden:

– 4 x (left over) minitortilla’s

– 4 eetlepels (soja)yoghurt

– Klein teentje knoflook

– Kleine ui

– potje tonijn

– peper en zout

– gedroogde koriander 

– 1 eetlepel olijfolie

– 4 eetlepels geraspte (harde) schapenkaas

Werkwijze:

– verwarm de oven voor op ongeveer 200 graden 

– pak een schaaltje en doe hier de yoghurt en olie in. Pers hier het knoflookteentje boven en roer het goed door elkaar. Breng het op smaak met koriander, peper en zout.

– verdeel het mengsel over de mini tortilla (ongeveer twee theelepels per tortilla)

– snijd de ui in hele dunne ringen en verdeel deze over de pizza’s

– verdeel nu ook de tonijn gelijkmatig 

– rasp er als laatste wat pecorino of een andere kaas over

– leg ze nu op een met bakpapier beklede bakplaat en bak ze voor ongeveer 5-7 minuutjes in de oven

Yummy,

MR 

Camping DIY: kurkentrekker of wijnfles stopper 

Ken je dat? Ben je op vakantie in Frankrijk, het land van de lekkere wijntjes waarvan je ook nog eentje hebt weten te scoren. Oopsie, ben je vergeten de kurkentrekker in te pakken. Op naar de buren, maar helaas ook die hebben geen kurkentrekker meegenomen. Geen wonder want tegenwoordig hebben de meeste wijnflessen een handige draaidop.

Qyra kwam met het idee voor deze slimme DIY! 

Benodigdheden:

– schroef

– schroevendraaier 

– flesje wijn of losse kurk 

– oud porseleinknopje van een kastje oid

Werkwijze:

– zet het knopje op de kurk 

– draai de schroef erin met de schroevendraaier 

– trek de kurk uit de fles

Als je de fles niet helemaal hebt leeg gedronken is een bijkomend voordeel dat je een hele mooie wijnfles stopper hebt. Welke ook leuk is als leuk souveniertje voor thuis.

QdV & MR

Guestblog raising mefrouw: Grijs

Op een gegeven moment weet je dat het goed is. Dat het genoeg is.

Je hebt genoeg verteld, genoeg gedaan, genoeg gezorgd, genoeg ook benoemd. 

Dan moet je ook de moed hebben, om te zeggen dat het klaar is: Mefrouw is voldoende opgevoed. Mefrouw is allang klaar voor de toekomst. Zelfs het broertje is nu volwassen… al zijn z’n hersenen nog niet volledig volgroeid. 

Je hebt de menopauze al gehad, je hebt drie kleinkinderen, je kunt nu door. Je kan het bijna niet bevatten, maar het is waar.

En het is niet dat je de waarheid niet onder ogen wilt zien, maar het is, dat die zich aantekent. 

Je hebt het altijd al beseft, dat je nooit jong kunt zijn met je kinderen, maar misschien wel samen bejaard. Zoals je dat zelf ook al bijna samen met je eigen ouders bent, tegenwoordig.

Straks zit je de hele boel onder te kwijlen onder het gruis van het verpleeghuis. Straks word je onbekwaam bevonden, omdat wat je dan ook nog te berde te wil brengen; door je kinderen zal worden afgedaan als gezeik, net als in hun puberteit. Straks kun je niet eens meer voor jezelf opkomen, omdat je kinderen de regie gaan overnemen: Maar je man begon al grijs te worden op zijn zeventiende, jij pas na je 55e. Je hoeft niet bang te zijn. Alles is betrekkelijk. 

Het is heel natuurlijk. De grijze golf is niet eng, want het zijn jouw generatiegenoten. Of ouder. Jij bent de wildste in hun ogen. Of die rooie, of die met de krullen. Met hen was je ooit eeuwig jong.

Bovendien: grijs is het nieuwe blond, opeens is grijs hedendaags. Helemaal hip. Maar hoe dan ook, terwijl jij het zelf nog met lagen verf probeert te maskeren, wordt je oudste dochter opeens grijs. Slechts een enkele haar, maar toch, straks zit zij in de overgang. Nog maar enkele seconden. 

Ze tikken weg..

Is het ooit echt klaar? Zijn je kinderen ooit echt helemaal volwassen? Zijn ze echt klaar voor het leven? Als je goed naar je eigen ouders luistert, weet je dat het niet zo is. Als je het maar onder ogen wilt zien, weet je ,dat zolang er nog een generatie boven je staat, dat dat niet zo is.

En dat is heel geruststellend.

Groet SH

Guestblog raising mefrouw: Crimineel

“Je dochter is een dief! ” riep ik tegen mijn schoonzoon, toen hij nog maar nauwelijks binnen was, na een lange dag van hard werken. Want wat was het geval? Tijdens een winkeluitje samen, had Olivia zonder dat ik het gezien had, een flesje paarse nagellak in de tas gestopt. Hij moest lachen, het bleek niet de eerste keer te zijn, want ze had al eerder een Milkakoekje buit gemaakt, zonder te betalen.

Dat werpt me terug in de tijd. Toen ik een van mijn kinderen dwong om het onbetaalde item terug te geven in de winkel waar het vandaan kwam, of toen ik opgebeld werd, vanuit de nu ontmantelde V&D, dat een van de vier opgepakt was vanwege ook zoiets onbenulligs. Maar, ja, die was toen al veel ouder en moest wel beter weten.

Tijdens gesprekken met medeopvoeders in die tijd en ook nu ik het als oma meemaak, kwam ik erachter, dat je er drie je kanten mee op kunt: Of je blijft er samen om lachen, of je vertelt wat jij graag wilt hebben, als ze dan toch iets mee willen nemen 😉 of je geeft er sturing aan in de juiste richting.

Het laatste verdient natuurlijk de schoonheidsprijs. Je kunt ze vertellen, dat iets alleen maar van jou is, als je er zelf voor betaald hebt. 

Mijn ouders moeten dat goed gedaan hebben. Toen mijn schoolvriendinnetje geld pikte uit de portemonnee van haar moeder, wilde ik niet eens het snoep op eten wat ze daarvan kocht. Op negen jarige leeftijd had ik dus al een soort moreel besef, wat ik mijn eigen kinderen ook weer mee heb gegeven. Naar ik hoop

Met zijn allen zullen we er als gezin en familie dan ook zorg voor proberen te dragen , dat Olivia niet valt voor verdere verleidingen. 

Net als de rest zal ze hopelijk al doende niet in de criminaliteit belanden.

Ook al valt ze op paars.

Groet SH