Yummy sunday: kecap

  

De diagnose bij de orthomoleculaire therapeute luidde; allergie voor bietsuiker, koemelk, een aantal E-nummers en een histamine intolerantie. 

Bij de eerst twee kende ik de klappen van de zweep al. E-nummers leek me iets minder ingewikkeld maar histamine was nieuw voor mij. De afgelopen week ben ik me gaan inlezen over deze voor mij, onbekende materie. 

Aangezien ik kookboeken verzamel was dit een mooi excuus om er weer een paar aan te schaffen. Erg blij ben ik met het, Natuurlijk! Heden ik kookboek. Van de hand van Annemarie Reuzenaar. Dit heldere, creatieve gezondheid-kookboek heeft recepten met de combinatie zonder suiker, zonder E-nummers en vrijwel zonder koemelk en tarwe. So far so good maar nu de histamine…

Ingewikkeld, dat is mijn mening tot noch toe. De geleerden en de verschillende onderzoeken zijn er nog niet helemaal uit. Zelfs in het boekje van het voedselallergieplatform spreken ze zichzelf tegen. Bijvoorbeeld aardbeien zou histamine vrijmaken in het lichaam. Op de voorkant van het boekje prijkt een foto van een broodje aardbeienjam, dat is nog niet zo erg maar het eerste de beste recept wat je tegenkomt is van aardbeienjam. Dan heb ik al gegeten en gedronken!

In mijn zoektocht naar producten die ik voor Finn zijn dieet mag gebruiken viel ook ketjap af. Een smaakmaker die ik graag gebruik. Dus ging ik op zoek naar een alternatief. Tot mijn grote vreugde heb ik een recept voor kecap gevonden en ben ik gelijk de keuken ingedoken. 

  

Ingrediënten:
– 200 ml sojasaus 
– 100 gram rietsuiker 
– stukje gemberwortel 
– 2 teentjes knoflook 
– ½ rood pepertje 
– 3 steranijs

Bereidingswijze:

– snijd de gember, peper en knoflook grof
– gooi al ingrediënten bij elkaar in een steelpannetje en breng het al roerend aan de kook 

– kook het mengsel voorzichtig in. Ongeveer 10 minuten. Tot je een stroperige dikte hebt gekregen maar pas op voor verbranding

– laat de ketjap afkoelen en zeef het en giet het in een flesje. 

Wat een heerlijke diepe smaak! Ik heb het flesje deze week al een paar keer met veel plezier uit de koelkast gepakt om te gebruiken. 

 Het is nog een hele uitdaging deze diagnose. In het woordenboek staat achter uitdaging; 

iets dat inspireert omdat het moeilijk is

En dat klopt helemaal! 

MR 

About books and Reading: Voor ik ga slapen

  

Je zult maar iedere ochtend wakker worden naast een man die je niet kent, in een huis dat je niet kent, denkend dat je nog maar een jaar of twintig bent en daarom veronderstellend, dat je een one night stand beleefd hebt met een ouwe vent die gezien zijn trouwring, nog eens vreemd gegaan is ook.

Om er gaandeweg achter te komen, dat je 47 bent, dat je aan geheugenverlies lijdt en dat die man de jouwe is. 

En dat gebeurt dan, al weet je het op dat moment nog niet, elke dag! Brrr!
Het overkomt Christine in de ijzersterke psychologische thriller ” Voor ik ga slapen” van SJ Watson. Voor deze Engelse schrijver was dit boek zijn debuut (volgens Tess Gerritsen simpelweg het beste dat ze ooit gelezen heeft) en de rechten ervan zijn verkocht aan meer dan dertig landen. Ook werd het verfilmd.
Onze herinneringen bepalen onze identiteit. Maar wat als je geheugen elke nacht opnieuw wordt gewist? Hoe kom je er dan achter wie je uit eindelijk bent? Of alles waar is wat je wordt verteld? Klopt het wel, wat je zelf hebt opgeschreven? En wie kun je dan nog echt vertrouwen? Misschien zul je het nooit helemaal zeker weten……
Voor Christine en voor de lezer blijven deze vragen tot op de laatste bladzijde spannend en moeilijk te beantwoorden, al zitten er wel steeds kleine aanwijzingen verweven in het verhaal. Heerlijke vakantie literatuur, moeilijk om weg te leggen.
In VN’s Detective & Thrillergids kreeg dit boek 5 sterren; de Volkskrant vond het een topdebuut van hoog niveau en ook ik vind het een absolute aanrader.
Lezen dus. 

Groet SH

NB.
Oorspronkelijke titel: Before I Go to Sleep

Oorspronkelijke uitgever: Transworld / eerste druk 2011

Nederlandse vertaling: Caecile de Hoog bij Ambo/Anthony uitgevers, Amsterdam.
ISBN 978 90 414 1724 4

Yummy Sunday: Kookboekenweek 2015 

  

Vandaag eindigt de allereerste  editie van de kookboekenweek! Deze kookboekenweek is uitgeroepen door, de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB). Het CPNB heeft er ook een prijs aan verbonden voor het beste kookboek van de Lage Landen, namelijk; Het Gouden Kookboek. Deze eerste editie is gewonnen door het kookboek: Liever Lokaal

Wat maakt een kookboek nou eigenlijk goed? Zoals ik vast al eens in eerdere blogs vermeld heb, ben ik een fan van kookboeken. Eerlijk is eerlijk, sommige staan echt alleen maar mooi te wezen in mijn pronkrek, maar een echt goed kookboek is in mijn optiek lekker vies van de kookspetters. Deze pak je keer op keer omdat je erdoor geïnspireerd bent. Dat hoeft dus niet de dikste, duurste of de meest gehypte te zijn. 

Toch is een top vijf samenstellen nog lang zo makkelijk niet. Zo valt meneer Jamie Oliver buiten boot. Heel Holland bakt, waarvan afgelopen zondag de finale was. Daarvan staat het kookboek wel in de top tien en klaar om te pakken als ik weer de keuken in mag, om bokkepootjes (te proberen) te maken maar het bakboek haalt geen nummer vijf notering. Ik verheug me nu alweer om het Albert Hein kookboek, de smaak van December te gebruiken maar is ook niet geschikt voor de top vijf. 

Daarom alweer een dynamisch lijstje dus! Mijn top vijf kookboeken lijstje:

1.) Magriet kookboek

2.) Koken met tajine

3.) Havermoutje

4.) Lekker Hollands

5.) Let’s talk beans

Het Magriet kookboek staat met stip op nummer 1. Dit is eigenlijk een kookboek van mijn lief. Gekregen van zijn Mama. Toen wij gingen samenwonen heb ik hieruit leren koken. Ik gebruik het nog vaak als ik een basisrecept zoek. Inmiddels is er wel een vernieuwde versie op de markt. 

Nummer twee, het tajine kookboek is gewoon mijn lievelings! Ik heb uit dit boekje dan ook al eens mijn variatie van een recept, Yummy Sunday: Runderstoofvlees uit de tajine gedeeld. 

De snelste stijger in dit lijstje is het boek Havermoutje ook hier heb ik al eens over geblogd. Maar liefst drie heerlijke recepten waren dat op een Yummy Sunday: HaverpannenkoekenHavermoutkoekjesPompoenquiche met havermoutbodem.

Lekker Hollands, een kookboek van chef-kok Yolanda van der Jagt, is misschien wel verstoten van de derde plek maar kan net zo goed op één staan. Ik ken het winnende kookboek liever lokaal niet maar ik vermoed dat de strekking gelijk is. Producten van eigen bodem, geïnspireerd door de seizoenen. De recepten van Yolanda zijn in ieder geval erg lekker en heel erg origineel! Mijn favoriete is denk ik de geroosterde hutspot met witte bonen maar de witte stoofpeertjes hebben al eens het kerstmenu gehaald! Als je dit kookboek ergens kunt vinden raad ik het je aan maar helaas bij bol.com alleen nog maar tweedehands te verkrijgen, zolang die er niet uitziet als die van mij (inderdaad niet meer mooi maar onder de kookspatten en inclusief een losse kaft) is er niks aan de hand. 

De hekkensluiter van dit rijtje was lastig kiezen maar is een “gratis” boekje geworden. Gekregen bij drie blikken van Bonduelle. I love beans, dus met dit boekje kan ik mijn lol op. Het boekje is niet te koop maar ik heb wel de Facebookpagina gevonden. 

Ik ben blij met de geboorte van deze nieuwe traditie, de  Kookboekenweek! 

MR 

About Books And Reading: Adriaan Mole, misschien

  

Halverwege de jaren tachtig (van de vorige eeuw, schijn je er heden ten dage aan toe te moeten voegen), schreef Sue Townsend : “Het geheime dagboek” en “De groeipijnen” van Adriaan Mole, 13 3/4 t/m 16 jaar oud.

Zelf eerst nog nooit gelezen, maar er wel veel over gehoord, dus toen ik ze laatst als afdankertjes ergens tegen kwam, was ik er heel erg blij mee. Nu kon ik ze misschien alsnog aanraden aan de jeugd van vandaag!

Maar gaandeweg het eerste deel besefte ik, dat die vlieger misschien niet op zou gaan. Want zou deze jeugd nog weten wat Tippex is? Of een telegram? Zouden ze nog een collect call kunnen maken, of überhaupt weten dat mensen vroeger bij voorkeur schriftelijk communiceerden? En dat dat wel wat meer tijd nodig had dan de appjes en sms jes die je elkaar tegenwoordig stuurt? Voor mij was het een feest der herkenning toen het huwelijk van Charles en Diana voorbij kwam, de Falkland oorlog en Tatcher en Reagan. Maar willen zij dat nog wel weten? Het is een tijdsbeeld natuurlijk. Geschiedenis . Of maakt het niet uit voor een boek wanneer het geschreven is vroeg ik me af. Als het genoeg meerwaarde heeft, lees je misschien vanzelf over dat soort dingen heen. 

Kijk maar naar de klassiekers
Zo beschouwd, hebben deze boeken misschien wel die potentie. De puberale zoektocht naar erkenning en bevestiging gaat eeuwig door, ondanks je eigen gekte en die in je omgeving. En daarbij moet gezegd worden dat de ontwikkelingen hilarisch zijn, met een voor een puber heel bevredigend einde. Dus voor alle jongens en meisjes die ik ken: Hoe oud je ook bent, ga het lezen!
Met pijn in mijn hart neem ik afscheid van Adriaan Mole. Wie hem hebben wil, mag hem komen halen.
Groet SH

NB. 

Vertaling: Huberte Vriezenkoop

Uitgeverij: De Fontein

About books and reading: appels en peren

  

In een week twee vrouwen thrillers gelezen. Allebei in 2012 verschenen bij uitgeverij De Fontein in Utrecht, maar daarmee houdt de gelijkenis wel op. 

Bij het ene boek, “Broer” van Heather Gudenkauf, ging het over een gijzeling op een school en wilde het maar niet duidelijk worden, wie er nu eigenlijk de hoofdfiguur was. Gezien de titel moest het Augie wel zijn, maar zowel mevrouw Oliver, als Will en Meg , kwamen eveneens voor die rol in aanmerking. Daardoor wilde het ook maar niet spannend worden. Al voortkabbelend kwam er aan het eind dan nog wel een antwoord op de vraag met wie de dader nu eigenlijk verbonden was, maar dat deed, na alle eerdere speculaties, een beetje gekunsteld aan. Best goed geschreven, maar saai. 
Het andere boek daarentegen, ” Insluiper” van Tania Carver, (pseudoniem voor alweer een schrijversechtpaar) grijpt je bij de keel en blijft boeien tot de laatste zin. 

Inspecteur Phil Brennans is duidelijk de hoofdpersoon en al is het niet waar, dat hij , zoals de flaptekst vermeldt, getrouwd is met zijn profielschetser, vraagt hij haar uiteindelijk wel ten huwelijk.

Dit boek smaakt naar meer en dat kan, want het is het tweede deel van een serie, al is het eerste volgens mijn informatie niet in het Nederlands uitgekomen. 

Appels zijn dus nog steeds niet met peren te vergelijken, maar wat rest is het gevoel dat ze bij Fontein niet altijd een gelukkige hand van kiezen hebben. 
Veel leesplezier, 

Groet SH
Oorspronkelijke titel:

One Breath Away , by Harlequin MIRA, Canada

Vertaling:Jan Smit

Copyright Heather Gudenkauf

ISBN 978 90 325 13320

NUR 305

Oorspronkelijke titel:

The Creeper , by Sphere

Vertaling: Lia Belt

Copyright Tania Carver

ISBN 978 90 261 3277 3

NUR 332