How do you eat your oreo?

“Wat doen we met de taart?” vraag ik aan Qyra. 

We gaan haar 19e geboortedag met de familie vieren en daar hoort natuurlijk taart bij! Vele taarten passeren de revue en het water loopt ons in de mond maar uiteindelijk kiezen we voor een allergieproof bevonden cake die iedereen mag hebben en ook super lekker is.

Stiekum had ik allang in mijn achterhoofd om haar te verrassen om ook iets met oreokoekjes te maken, haar lievelingskoekjes. Ze moet zich al zo aanpassen aan het dieet van haar broertje. Het is tenslotte haar verjaardag en dan mag je best wel een keertje smokkelen en als je het dan toch doet dan maar goed smokkelen met de hoofdletter S! 

Oreo’s zijn een verhaal apart. In Amerika hebben ze een soort van cultstatus en was er zelfs de birthdaycake variant tijdens het 100-jarige jubileum van het koekje. In Nederland zullen we hier zelf mee aan de slag moeten maar gelukkig zijn er recepten te over te vinden. Ik ga voor een combinatie van nog een andere favoriet van Qyra namelijk, cheescake. Daarbij nog wat lekkere verse frambozen om het helemaal af te maken. 

Als ik aan het bakken ben geslagen vind ik de ware perfectie van het recept. Oreo’s passen, alsof het voorbestemd is, naadloos in een cupcakevormpje! 

Ingrediënten: 

– bakje verse frambozen a 125 gram

– 2 eieren

– beetje vanille essence

– 50 gram rietsuiker

– 200 gram verse roomkaas

– 125 gram zure room

– 10 oreokoekjes (de overgebleven koekjes kun je eventueel gebruiken als versiering of gewoon al lekker op smikkelen. How do you eat your oreo? Dit schijnt veel te zeggen over je persoonlijkheid )

Benodigdheden:

– muffinbakblik (en (siliconen) muffinvormpjes)

– keukenmachine

Werkwijze:

– verwarm de oven voor op 150 graden

– leg minstens 10 mooie grote frambozen apart

– klop de eieren, de suiker, vanille essence, zure room en de roomkaas tot een glad beslag. Mix niet te lang. Klop als laatste de frambozen er door

– neem de muffinbakblik en leg 10 ingevette cupcakevormpjes erin. Leg op de bodem van elk vormpje een oreo koekje (let op de perfectie!!)

– verdeel het cheesecakemengsel over de 10 vormpjes

– bak de cupcakes ongeveer 30 minuten in de oven 

– haal ze uit de oven en laat ze afkoelen

– daarna moeten ze minsten nog 4 uren opstijven in de koelkast 

– versier ze daarna naar wens met slagroom, de overgebleven koekjes of de frambozen


Yummy,

MR

About books and reading: De verbeelding book challenge-update-

Debuut


Vandaag had ik een missie toen ik naar de bibliotheek ging en dat was best wel spannend.
Hoe vaak heb ik daar niet rondgelopen en zomaar wat boeken uit het schap getrokken, zonder er op te letten waar ik mee bezig was? Natuurlijk kwam ik altijd wel thuis met de boeken die mij aanspraken, ging ik ook welleens een avontuurtje aan, maar dat ik echt buiten de gebaande paden trad, zat er duidelijk niet in. Alhoewel dat ook weer niet geheel waar is.

Ik heb van alles gelezen: van fictie, tot autobiografisch en dagboeken. Van thrillers tot historische- of kasteelromans; van literaire boeken tot lectuur; van actie, avontuur en fantasy, tot chicklits. Horror, wetenschappelijk en sf behoorden zelfs een tijdje tot mijn favorieten. Net als dokters en/of beeldromannetjes.

Eigenlijk ben ik er nog nooit in gestuurd. Meestal ging ik gewoon mijn eigen gang, behalve op de jeugd afdeling, daar konden mijn kinderen hun eigen keuzes maken en hoe leuk was dat, om die dan ook (samen)(voor) te lezen.

Dus hoe bijzonder was het vandaag. Dit was mijn debuut. Ik had een handgeschreven lijstje bij me, vanwege de verbeelding book challenge, die ik mezelf heb gesteld en inderdaad twee boeken daarvan heb ik gevonden. 

Eentje over *geloof (11),en een om van te *griezelen(horror 2), want daar ging ik onder andere naar op zoek, maar het derde drong zich eigenlijk ongevraagd een beetje aan me op. Het lag me aan te grijnzen.

Het was het *debuut van Inge Ipenburg. Velen zullen haar kennen, uit Goede Tijden, Slechte Tijden, als actrice, maar ik niet, want dat daar kijk ik nooit naar. Ik herkende haar boek, omdat ik haar er als auteur over had horen spreken bij RTL LATE NIGHT en het me toen al intrigeerde.

Laat een debuut nou ook op de lijst staan voor de uitdaging, de Bookchallenge 2016, klonk het gelukkig in mijn achterhoofd door, dus; “Een schitterend Ongeluk”, punt nummer 7. 

Ik heb het gelezen en die andere twee ook.
Mooi meegenomen.

Groet SH

Gegroet

  
Ik heb het altijd al interessant gevonden. Misschien wel spannend zelfs. Het heeft in elk geval altijd mijn aandacht gehad, het intrigeert me en misschien slaat mijn fantasie daarom juist altijd op hol….

De film, naar aanleiding van het boek van Roald dahl, Witches vond ik bijzonder leuk. Het idee dat er op de wereld allemaal heksen zijn, dat ze jaarlijks een weekend hebben waar ze allemaal bij elkaar komen en dat wij ‘de gewone mens’ daar helemaal niets vanaf weet. Dat is toch op z’n zachtst gezegd fascinerend? Misschien vind ik precies om deze reden Harry Potter ook wel zo leuk. En hoe tof zou het zijn om deelgenoot te mogen zijn van zo’n geheime club? Dat kale hoofd zou ik liever aan me voorbij laten gaan, maar als dat ervoor nodig is zou het misschien toch de overweging waard zijn. 

“Those who don’t believe in magic will never find it”

-Roald Dahl

Maar nu mijn leven langzaamaan vordert merk ik dat er meer ‘geheime clubs’ zijn dan dat ik ooit voor mogelijk had gehouden. Ik wist niet eens van het bestaan, maar het voelt goed om erbij te horen. En ik behoor tot meer geheime clubs dan ik denk. Soms ben ik me er niet eens van bewust dat ik ben toegelaten. Inmiddels ben ik er wel achter dat alle geheime clubs iets gemeen hebben; ze groeten elkaar. Bij de ene club is het groeten heel uitbundig en bij de andere is het subtiel en bijna niet merkbaar. Deze laatste werkt natuurlijk het beste wanneer de club echt geheim moet blijven. De club van boten groet elkaar heel uitbundig. Je vaart en je zwaait de andere varende mensen gedag, terwijl je vol ontzag naar de boot van de ander kijkt. De eerste keer dat mijn lief en ik ons bewust werden van het bestaan van de geheime clubs was toen we in onze nieuwe Alfa Romeo reden. Eerst hadden we niets in de gaten…., maar elke keer als we reden in de prachtige auto werd er naar ons gezwaaid, of er werd geknipperd met de lampen. “Wat is er aan de hand? Staan onze lichten niet goed afgesteld? Staat mijn groot licht aan? Wat proberen al deze mensen ons duidelijk te maken?”, de paniek groeide, totdat lief doorkreeg dat we werden ‘gegroet’ . Dat was het moment dat waarop we wisten dat er al die tijd gewoon een geheime Alfa Romeo club is, waar wij het bestaan niet van wisten, waar we niet bij hoorden, maar nu wel. De eerste keer dat je dan zelf gaat groeten is heel bijzonder en voelt heel vreemd, maar na een paar maanden voelt het als gewoon en hoor je er echt bij. Inmiddels hoor ik bij de club van hardlopers, vaak bestaat de groet uit een knikje. De club van jonge ouders is heel bijzonder; een knikje, een hoi, een mag ik even in je wagen kijken. Ik weet niet hoe ik me bij deze club voel. Vaak proberen ze ook indringende blikken uit te wisselen, maar ik weet niet wat ik hiermee moet. 

En nu let ik goed op. Ik probeer ze te ontmaskeren. Welke geheime clubs zijn er nog meer, waar hoor ik niet bij, wie groeten elkaar…… 
ER

BBQ with love

Ik weet niet hoe het bij jullie is maar bij ons heeft de BBQ stiekum al een paar keer aangestaan! Niet elke keer hoeft een uitgebreid feestmaal te zijn natuurlijk, gewoon heerlijk genieten van het buiten koken en eten is al voldoende. Zo fijn dat het bbq-seizoen weer is begonnen, dit betekent ook dat ik weer een hoop receptjes kan testen.

Vandaag deel ik er maar liefst drie met jullie:

1.) Zalmfilet op een bedje van citroen


Vis op de barbecue is altijd wel een dingetje. Vaak blijft het kleven aan de gril of valt juist helemaal uit elkaar. Met dit idee (want recept kan je het nauwelijks noemen) heb je deze problemen niet meer. 

Ingrediënten:

– plak zalm

– 2 citroenen

– zeezout

– dille

Werkwijze:

– maak een bedje van schijfjes citroen en leg hier de zalmfilet op

– strooi er wat zeezout en dille overheen 

– grill de zalm in ongeveer 12-15 minuten rosé keer halverwege.

2.) Sweet potatoes wedges


Deze zoete aardappelpartjes zijn toch wel een nieuwe favoriet. Ze hebben een heerlijke soort van smokey smaak. Mmmm! 

Ingrediënten:

– 4 zoete bakaardappeltjes

– 1/2 theelepel zout

– 2 eetlepel olijfolie

– 1 eetlepel rietsuiker

– 1/2 theelepel cayenne peper

– 1 theelepel kaneel

– mespunt kruidnagel

Werkwijze:

– snijd de zoete aardappeltjes in partjes

– gooi alle ingrediënten in een schaaltje en laat de partjes minstens een uurtje marineren

– grill de sweet potatoes wedges om en om voor ongeveer 8-10 minuten op de BBQ

3.)Kip Hawaï spies


Kip Hawaï op een stokje, super simpel en heel lekker fris. Ze zullen zeker bij kinderen in de smaak vallen.

Ingrediënten:

– kipfilet 

– verse ananas

– peper en zout

– extra benodigdheden satéprikkers (gebruik je houten leg deze dan eerst even in het water om verbranding tegen te gaan)

Werkwijze:

– snijd de kipfilet in gelijke blokjes en breng op smaak met wat peper en zout

–  snijd ook de verse ananas in gelijke blokjes

– spies de blokjes van de kip en de ananas om en om op prikker

– grill de spiesjes in ongeveer 8 tot 12 (afhankelijk van de grote van de blokjes) minuten om en om op de BBQ

Laat het mooie weer maar komen!

Yummy,

MR 

Music for the soul: Lettersoep

Letters, letters, letters alles wat maar enigszins met letters te maken heeft slepen we erbij. Leren lezen gaat bij Finn niet vanzelf en daarom helpen wij hem met liefde. 

Lettermemorie is op dit moment zijn favoriete spelletje voor na het eten. Het prikbord hangt vol met waldorf lettertekeningen en/of andere letterkaarten. Tal van leren-lezen-boekjes worden er gelezen voor het slapen gaan. Van de logopedie krijgen we de methode, lezen moet je doen mee en dit slaat aan bij Finn. Letterlego en klikklakboekjes lenen we van school. De zandbak ligt vol met lettervompjes. Op de koelkast prijken de gekste woorden van lettermagneetjes. Stempelen doen we natuurlijk ook met letters. Op pinterest pin ik de leukste ideetjes en tante Eveline weet als juf gelukkig ook nog heel veel leuke foefjes. Maar het allerleukste blijft natuurlijk als je een lepel in de soep steekt en je een letter te voorschijn lepelt!

Afgelopen weekend hadden was het Pinksteren en best wel een beetje koud. Tot mijn grote vreugde scoorde mijn lief een platenspeler op marktplaats en haalde hij de oude platen van zolder. Wat een heerlijk weekend met “a lots of memories” hebben we gehad! 

Finn is helemaal geïntrigeerd door de platenhoezen. The darkside of the moon van Pink Floyd met een regenboog op de cover. De gekke rits in de hoes van Sticky fingers van de Rolling Stones! Opeens ontdekt hij Soup van Blind Melon. Kijk Mama; Lettersoep!

Daarom vanavond in, music for the soul, No Rain van Blind Melon.

Fijn weekend allemaal,

MR